Skip to content

บันทึกการอ่าน ‘ อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป’

หนังสือ ‘ อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป’

เขียนโดย ซะซะกิ ฟุมิโอะ แปลโดย นพัฒน์ หัทยานันท์

เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตแบบมินิมัลลิสต์ของชาวญี่ปุ่น

เล่มที่แล้วอ่านเรื่อง ชีวิตดีขึ้นในทุกๆ ด้านด้วยการจัดบ้านครั้งเดียว

แม้นว่า theme หลักของหนังสือจะคล้ายๆกัน

แต่ตามความเห็นของเรา

เราชอบเล่มโน้นมากกว่าเล่มนี้ (ยอมรับว่าเล่มนี้อ่านผ่านๆ และไม่จบ)

ถ้าเทียบคนสามประเภท

หนึ่ง คนที่เก็บของทุกอย่างไม่เคยทิ้ง ,

สอง – คนที่คัดทิ้งของและเก็บแต่ที่สำคัญและได้ใช้ตามหลัก แบบในหนังสือ ชีวิตดีขึ้นในทุกด้าน

และสามแบบทิ้งหมดทุกอย่างเหลือบ้านโล่งๆ กับของใช้ เสื้อผ้าไม่กี่ชิ้น

เราว่าแบบที่สองจะเดินสายกลางกว่าแบบที่สาม -แนวมินิมัลลิสต์ในเล่มนี้

ในเล่มนี้จะพูดถึงจุดเริ่มของกระแสมินิมัลลิสต์ที่กลับมาเป็นที่นิยมในญี่ปุ่น

เพราะสาเหตุหลักๆคือเทคโนโลยีที่ก้าวหน้า สามารถจัดการทุกอย่างได้ในสมาร์ตโฟนเครื่องเดียว เทคโนโลยีการสแกนทุกอย่าง หนังสือ ภาพถ่าย วีดิโอหนังเป็นข้อมูลดิจิตอล และการเริ่มเป็นที่นิยมในวัฒนกรรมการแชร์หรือแบ่งปันการเป็นเจ้าของร่วมกัน เราจะเห็นชัดจาก การเกิดขึ้นของ Uber , AirBnb หรือ Co Ofiice Space

แต่ชีวิตแบบมินิมัลลิสต์น่าจะเหมาะกับหนุ่มสาวยุคใหม่ที่มักเป็นโสด หรือถ้าแต่งงานก็มักจะไม่มีลูก ถ้ามีลูกคู่สามีภรรยาต้องเป็นมินิมัลลิสต์แบบเข้มข้น

สำหรับเราที่ยังชอบมีความสุขกับของสะสมบางอย่างอยู่ และคงไม่สามารถทิ้งทุกอย่าง (ขนาดต้องถ่ายรูปและสแกนภาพหน้าปกหนังสือที่ลึกๆแล้วยังชอบเก็บไว้แล้วตัดใจทิ้ง เราว่าเกินไปนิดนึง)

เหลือแต่บ้านโล่งๆ แบบในภาพตัวอย่างบ้านของมินิมัลลิสต์ที่ลงไว้ในหนังสือ เราคิดว่ามันค่อนข้างสุดโต่งเกินไป แต่ใครจะชอบก็ไม่ว่ากันนะคะ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: