ฉันยังมีเธอเป็นที่รัก

‘ฉันยังมีเธอเป็นที่รัก’

เรื่องราวแรงบันดาลใจจากภาพ ‘ดอกไม้’

ท่ามกลางโลกที่วุ่นวาย เราทุกคนเหมือนเครื่องจักรกลตัวน้อย เป็นมนุษย์งานที่วิ่งวนเป็นลูปอยู่ในแถวในแนวของตน

ในท่ามกลางแถวมดงานของเรา ฉันยืนอยู่ข้างหน้า เธอยืนอยู่ข้างหลัง สะกิดฉันเบาๆ พร้อมยื่นดอกไม้กะจิดริดดอกเล็กๆให้แก่ฉัน ภาพที่ปรากฏตรงหน้า ฉันรับรู้ได้ถึงความรักของเธอ

ถ้ามองออกไปข้างนอก ในชีวิตจริงๆของเธอกับฉัน เราต่างคนต่างทำหน้าที่ความรับผิดชอบของตน เราอาจนิ่งเงียบอยู่ด้วยกันทั้งวัน คำพูดใดๆ อาจมิได้เอื้อนเอ่ยออกมา เธอพูดน้อย ฉันก็พูดน้อย แต่ฉันรับรู้ความรักของเธอได้ จากสวนหน้าบ้านที่เธอดูแลให้ฉันสดชื่นทุกครั้งที่ก้าวผ่านประตูหน้าบ้านออกไปชื่นชมมัน

ดอกไม้เล็กๆดอกเดียวในบรรยากาศรอบตัวที่แห้งแล้ง เงียบเหงา และไร้ชีวิต กลับทำให้ใจที่แห้งผากของฉันเบิกบาน จนอยากเอื้อนเอ่ยคำหวานกับเธอ

อยากจะบอกเธอว่า ฉันดีใจที่ไม่ได้อยู่ในโลกที่ไร้รัก แม้นคนมากมายรอบข้าง อาจร้ายกาจหรือเมินเฉยฉัน แต่อย่างน้อย ยังมีเธอและความรักของเธอ อยู่รอบๆตัวฉันเสมอ

เมื่อเรามีรัก ความรักนั้นจะเป็นแรงผลักดันให้ชีวิตเราเสมอทำให้เรามีแรงเดินไปบนเส้นทาง ที่บางครั้งอาจมีขวากหนามมากมาย แต่เราจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยว เพราะดอกรักที่เธอมอบให้ บานอยู่ในใจฉันเสมอ

#แก้วเจ้าจอม

เขียนเมื่อ 7 กันยายน 2561

งานเขียนบทที่สองในห้องเรียนเขียนของฉัน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s