หน้าที่กับหัวใจ

‘หน้าที่กับหัวใจ’

วันแรกของการเรียนเขียน กับครูปราย พันแสง

ครูให้ภาพเป็นโจทย์มาห้าภาพ นั่งดูภาพทั้งห้าแล้ว

ฉันรู้สึกว่ามันเกี่ยวโยงกัน

แล้วก็เลยสรุปเป็นคำสั้นๆในใจว่า

ภาพชุดนี้น่าจะว่าด้วยเรื่องราวของ ‘ หน้าที่กับหัวใจ’

ขอพูดถึงภาพแรกแบบเน้นๆภาพเดียวค่ะ

ภาพแรก – รถบัส

บอกเรื่องราวของร่างกายที่จำใจฝืนทน ภาพสาวน้อยถูกฉุดกระชากขึ้นรถไปทั้งๆที่นั่งหันหลัง บ่งบอกว่าเธอไม่อยากไป แต่ต้องไป เธอต้องทำตามหน้าที่ มิใช่หัวใจ (1)

บางทีก็นึกถึงตัวเองสมัยสาวน้อย ไม่อยากตื่นไปทำงานเลย แต่ความรับผิดชอบในใจบังคับตัวเองให้ต้องทำ เพราะชีวิตต้องดำเนินต่อไป และเรายังมีครอบครัวที่ต้องดูแล(2)

เมื่อดูภาพนี้จุดเด่นที่สะดุดตาและส่งสารของภาพ คือการนั่งหันหลังรอรถเมล์ ซึ่งเป็นภาพที่ต่างจากภาพจำปกติของคนทั่วไปที่ต้องนั่งหันหน้าออกถนนเพื่อชะเง้อคอยเวลารถมา อันนี้จึงคิดว่าเป็นจุดเด่นที่ภาพต้องการสื่อความหมาย (3)

และสิ่งสำคัญที่ได้เรียนรู้จากสารในภาพที่ส่งออกมา คือ ชีวิตคนเรามีหน้าที่รับผิดชอบ บางทีเราก็ไม่สามารถทำอะไรตามใจไปได้ทุกอย่าง เพราะเราไม่ได้อยู่คนเดียว เรายังมีครอบครัวและเรื่องราวในชีวิตที่ต้องเกี่ยวพันและดูแล (4)

บางคราเราจึงต้องเก็บความฝันสวยงามไว้ในลิ้นชักห้องใดห้องหนึ่งในหัวใจ รอเวลาที่เหมาะสม ค่อยเปิดมันออกมา ทำตามที่หัวใจเรียกร้อง ชีวิตคือการรอคอยนั่นเอง (5)

แต่การมีขีวิตเพื่อทำหน้าที่ในยามที่ต้องเก็บหัวใจและความปรารถนาเอาไว้ก่อน ก็ไม่ถึงกับทำให้โลกเราหม่นหมอง ฉันจึงคิดว่า เราเลือกชีวิตในหน้าที่แบบที่จะอยู่กับมันอย่างมีความสุขได้ ด้วยการมองโลกในแง่บวก ค้นหาความสุขเล็กๆในชีวิตอันแห้งแล้งไร้หัวใจของเราได้

อย่างภาพที่ทำให้ฉันรู้สึกได้ถึงความรู้สึกเล็กๆเหล่านี้คือภาพที่สาม ภาพดอกไม้ที่มีคนในโลกแห่งการดำรงชีวิตเป็นมนุษย์งานแบบหุ่นยนต์ เพียงดอกไม้เล็กๆ และมิตรภาพที่ได้รับเล็กๆนี้ ก็ทำให้โลกในหน้าที่ของเราไม่อับเฉาจนเกินไป

หรือแม้แต่ใบหน้าเจ้าแมวเหมียวในภาพที่สี่ ที่แวบแรกเมื่อได้เห็น ก็ทำให้อมยิ้มได้ เพราะนี่คือความสุขเล็กๆ รอบตัวที่เราหาได้จากเพื่อนชีวิตตัวน้อยรอบตัวเรา

ฉะนั้นชีวิตที่ต้องแบกหัวใจไว้บนหลัง แบบภาพที่สอง และดำรงชีวิตแบบแกนๆไร้หัวใจ บางทีเราก็ต้องทำความเข้าใจกับมัน

และเราไม่จำเป็นต้องเลือกระหว่างสมองกับหัวใจ แบบภาพที่ห้าก็ได้ หากเรารู้จักปรับสมดุลย์ชีวิตหาความสุขเล็กๆรอบตัว เป็นน้ำหล่อเลี้ยงใจ รอเวลาที่เหมาะสมในการทำสิ่งที่หัวใจเรียกร้อง

ไม่มีคำว่าสายไป แม้นเราจะได้ทำตามที่หัวใจต้องการเพียงแค่หนึ่งวันในชีวิต ก็ถือว่าเราได้ทำ

#แก้วเจ้าจอม

7 กันยายน 2561

งานเขียนบทแรกในห้องเรียนเขียนของฉัน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s