ถนนหน้าบ้าน

#ถนนหน้าบ้าน

การบ้านเขียนซะป๊ะ 5/12

ชั้นเรียนเขียนกับครูปราย พันแสง

ปั้นลมให้เป็นตัว

‘ถนนหน้าบ้าน’

ทุกเช้าจะได้เห็นวิวนี้เป็นประจำ ภาพแนวรั้วบ้านจัดสรร เรียงเป็นแถวไปตามถนนหน้าบ้าน ต่างตรงที่ในแต่ละวันฟ้าจะสีไม่เหมือนกัน เมฆบนฟ้าก็จะลอยมาปรากฎในรูปร่างไม่เหมือนกันสักวัน บางวันไร้เมฆ บางวันมาเป็นภูเขาเมฆครึ้มดำทะมึน พระอาทิตย์บางวันก็โผล่มาทักทายฉัน แต่บางวันก็เอียงอายเป็นหนุ่มน้อยหลบอยู่หลังเมฆ

ถนนที่ทอดยาวหน้าบ้าน เป็นจุดเริ่มต้นการเดินทางในชีวิตทุกเช้าวันทำงาน ฉันต้องทิ้งบ้านแสนสุขไว้ข้างหลัง เพราะเมื่อก้าวออกจากบ้านไปผจญภัยในโลกนอกบ้าน ฉันไม่รู้ว่าตามเส้นทางที่เดินไป จะเจออะไรบ้างในแต่ละวัน แต่หน้าที่หลักที่สำคัญทุกวันของคนเป็นพ่อแม่ คือไปส่งลูกที่โรงเรียนก่อนไปทำงานทุกวัน

เช้าวันนี้ก็เหมือนทุกวัน สี่ชีวิตพ่อแม่ลูก ออกเดินทางไปทำหน้าที่ตามภารกิจของตัวเอง ลูกชายมีสอบวันสุดท้ายของเทอมนี้ก่อนจะปิดเทอมกลางภาค ลูกสาวไปเรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย ส่วนฉันและสามีก็ออกไปทำงานหาเลี้ยงชีพตามวัฎจักรชีวิตธรรมดาทั่วไปเหมือนทุกวัน

ฉันอยู่ที่บ้านหลังนี้มาได้สิบปีเศษ ตัดสินใจมาซื้อบ้านใหม่ในช่วงที่ลูกสาวเริ่มเป็นวัยรุ่นเข้ามัธยมต้น สภาพแวดล้อมที่บ้านทาวน์เฮ้าส์หลังเก่าเริ่มไม่ค่อยน่าอภิรมย์และไม่เป็นส่วนตัว สภาพบ้านเริ่มทรุดโทรม จนสุดท้ายคิดขยับขยายไปหาบ้านมีบริเวณเล็กๆรอบบ้านเป็นส่วนตัว สำหรับปลูกต้นไม้ และสร้างบรรยากาศดีๆ ให้กับลูกและครอบครัว

ฉันตั้งใจจะใช้บ้านนี้เป็นที่อยู่ยามหลังเกษียณ ส่วนลูกสองคนในอนาคต ถ้าเลือกจะอยู่คนเดียวไม่แต่งงาน ฉันก็บอกว่าให้ลูกอยู่กับแม่ไปเรื่อยๆ แต่ถ้าอนาคตอยากสร้างครอบครัวของลูกใหม่ แล้วแต่ลูกจะตัดสินใจ ฉันให้อิสระในการตัดสินใจของลูกเสมอ ฉันคิดว่าฉันคงทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับลูกได้เท่านั้น แต่การตัดสินใจเป็นเรื่องของลูก เพราะชีวิตเป็นของลูก

ลูกของฉันสองคน คนโตมาอยู่บ้านหลังนี้ตั้งแต่เริ่มวัยรุ่น คนเล็กมาอยู่ตั้งแต่สามสี่ขวบเพิ่งเข้าอนุบาล ตอนย้ายบ้าน ลูกสาวดีใจที่จะได้มีห้องส่วนตัวในบ้านหลังใหม่ ส่วนลูกชายตัวน้อยก็ดีใจที่ได้มีที่วิ่งซนกว้างขวางขึ้น

แม่อย่างฉันก็ดีใจที่มีบ้านแสนสุขให้ลูก แม้นจะแลกมากับภาระก้อนโต แต่ก็สุขใจที่ได้มี

เมื่อย้ายมาอยู่บ้านใหม่ สิ่งสำคัญที่สุดที่ฉันเตรียมความพร้อมให้ลูกคือ ที่บ้านจะมีทุกสิ่งอำนวยความสะดวกที่ทำให้เราอยู่สบายจนไม่อยากไปไหน ในตู้เย็นก็เหมือนมีมินิมาร์ทเล็กๆในบ้าน ในมุมทำงานก็เหมือนมีออฟฟิศเล็กๆในบ้าน ฉันอยู่บ้านได้ทั้งวันโดยไม่ต้องออกไปไหน แม้นหน้าหมู่บ้านจะมีร้านเซเว่นใกล้แค่เดินออกไปก็ตาม เวลาที่อยู่บ้าน เวลาจะเดินผ่านไปเร็วเสมอ

ลูกสองคนของฉันก็ได้นิสัยพ่อแม่ทั้งคู่ คือเป็นเด็กวัยรุ่นที่ติดบ้านมาก เวลาแม่ชวนออกไปเที่ยวนอกบ้านก็จะอิดออดไม่อยากไป แต่เมื่อต้องไป ก็จะคอยเร่งแม่ให้ทำธุระเร็วๆ เพื่อจะได้รีบกลับบ้าน ฉันเคยถามเจ้าลูกชายคนเล็กว่าไม่อยากไปเที่ยวไหนเหรอ ก็ส่ายหัว แล้วบอกว่าไม่เอาล่ะแม่ อยู่บ้านสบายที่สุด

ฉันไม่รู้ว่าในอนาคตเมื่อลูกโตเป็นผู้ใหญ่กว่านี้ เขาจะเปลี่ยนแปลงความคิดไปไหม เขาอาจไปหลงรักหนุ่มหรือสาวในฝันของตนเอง จนอยากไปเริ่มชีวิตบนเส้นทางของตนเองก็เป็นได้ แต่ฉันจะย้ำกับลูกเสมอว่า ให้จำไว้เสมอว่าที่บ้านนี้คือบ้านของลูก เป็นที่แห่งความสุข ที่ปลอดภัยไว้พักใจพักกายยามเหนื่อยล้า

และเมื่อชีวิตข้างหน้า หากวันใดโชคชะตาพัดพาให้ลูกเดินหลงทางไปบ้าง ขอให้ระลึกเสมอว่าถนนหน้าบ้านเส้นนี้นอกจากเป็นทางเดินออกจากบ้านแล้ว ที่สุดของทุกชีวิต มันยังเป็นถนนที่เดินเข้าสู่บ้านแสนรักเสมอ

แก้วเจ้าจอม

20 กันยายน 2561

การบ้านเขียนซะป๊ะ 5/12

ชั้นเรียนเขียนกับครูปราย พันแสง

ปั้นลมให้เป็นตัว

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s