ต้องทำใจอีกสักกี่ร้อยครั้ง

อีกนานสักแค่ไหน

ฉันถึงทำใจได้

แล้วยอมรับการจากไป

โดยไม่กลับมา

ทุกครั้งหลับตาลงนอน

ก็ถอนสะอื้นเหมือนว่า

ไม่อยากให้มีอีกแล้ววันเวลา

อยากหลับตาแล้วหลับเลย

ไม่อยากทนทุกข์ทรมาน

กับการเห็นเธอเฉยเฉย

ห่างเหินละเลย

ทำเหมือนไม่เคยรักกัน

ไม่อยากแสร้งมีความสุข

ทั้งที่ทุกข์ถึงปานนั้น

ความรู้สึกสุดเก็บกลั้น

จนหวั่นว่าจะทนไม่ได้

ต้องทำใจอีกสักกี่ร้อยครั้ง

ถึงจะไม่ต้องนั่งร้องไห้

แล้วยอมรับการจากไป

อย่างที่ใจไม่เจ็บร้าว

@@@@@@@@

ผู้เขียน : คนชื่อขลุ่ยเขียน

คัดลอกจากนิตยสารลลนา ฉบับที่ 446

เดือนสิงหาคม 2534

Credit ภาพจาก App : Pimp Your Screen , Wallpaper HD

Leave a Reply