อยากเป็น

อยากเป็นดาวคืนแรมแต้มฟ้ากว้าง

ความมืดกางคุมราตรีสีเทาเข้ม

หรือเป็นคืนชวนฝันพระจันทร์เต็ม

โลมเล้าเล็มคลื่นสาดหาดสีทอง

อยากเป็นเสียงเพลงหวานกังวานแผ่ว

จูบหา..แนวป่าไม้ไร้รอยหมอง

เป็นฝนฉ่ำรินโรยโปรยละออง

ลบรอยร่องแล้งเยือนเกลื่อนผืนดิน

อยากเป็นเงาไม้ดอกออกสวยสด

บานเมื่อหมดกาลเวลาฆ่าลงสิ้น

เป็นน้ำค้างกลางลมร้อนว่อนโบยบิน

คืนสู่ถิ่นมาจากไกลไปสุดตา

อยากเป็นโค้งรุ้งงามยามฟ้าเหงา

โยงใจเราแนบสนิทคิดถึงหา

เป็นทะเลสดใสไม่ร้างลา

เส้นขอบฟ้าขีดทอดกอดกลมกลืน

อยากเป็นภาพความฝันอันอ่อนหวาน

แม้เพียงผ่านยามหลับแล้วกลับตื่น

มาเยี่ยมผองมวลมนุษย์ไร้จุดยืน

เป็นรักคืนคนที่ไม่มีใจ

@@@@@@@@@@

ผู้เขียน – ชนินทร์ วัฒนวงศ์

คัดลอกจากนิตยสารลลนา ฉบับที่ 443

เดือนมิถุนายน 2534

Leave a Reply