เมื่ออยู่ในความเงียบ ฉันมีความรักเป็นเพื่อน

#เมื่ออยู่ในความเงียบฉันมีความรักเป็นเพื่อน

ฉันชอบบรรยากาศแห่งความเงียบสงบ มีเพียงความคิดดังอยู่ข้างใน ฉันมีความสุขกับการอยู่คนเดียวได้ทั้งวัน ใช้เวลาแห่งความเงียบเรียนรู้อารมณ์ความคิดและความปรารถนาในชีวิต เพื่อทำความเข้าใจตนเองและผู้คนรอบข้าง

ภาพกิ่งก้านสาขาของต้นไม้ใหญ่หน้าร้านอาหาร ที่มีแต่โต๊ะที่ว่างเปล่า ไร้ผู้คน บรรยากาศดูเงียบสงบและสวยงาม

ภาพนี้จึงทำให้ฉันนึกถึงช่วงเวลาแห่งความเงียบ มิใช่ความเหงา เป็นช่วงเวลาที่เกิดขึ้นในใจบ่อยๆ ยามที่ต้องใช้ความคิด เรียนรู้ให้ลึกซึ้งลงไปในจิตใจตนเอง

ภาพนี้เป็นภาพที่ฉันถ่ายไว้หลายปีมาแล้ว เป็นการเดินทางพาลูกท่องเที่ยวเขาใหญ่ทริปหนึ่ง ฉันเลือกไปเที่ยววันธรรมดา รีสอร์ตที่จองไป เป็นรีสอร์ตเชิงเขาใหญ่ที่มีอาณาบริเวณกว้างขวางสุดลูกหูลูกตา ฉันเห็นมีครอบครัวฉันครอบครัวเดียวที่เข้าพัก รู้สึกว่าเป็นบรรยากาศแปลกประหลาดที่เราได้เป็นเจ้าของสถานที่แต่เพียงผู้เดียว

ฉันชอบภาพถ่ายภาพนี้ ชอบเปิดขึ้นมาดูบ่อยๆ ฉันรับรู้ได้ถึงความรู้สึกงดงามและมีเรื่องราวในภาพถ่าย ดูเหมือนจะเงียบ ไร้ผู้คน แต่ไม่รู้สึกเหงา ฉันชอบองค์ประกอบภาพที่งดงาม และความมีเรื่องราวความหลังที่ให้ระลึกถึงเวลาแห่งความสุขช่วงนั้น

ณ เวลานั้น ฉันจะนึกถึงภาพเจ้าลูกชายตัวน้อยวิ่งเล่นอย่างอิสระในพื้นที่อันกว้างใหญ่ของรีสอร์ต ต้นไม้ใบหญ้าเขียวขจี อากาศสดชื่นแจ่มใส

ฉันนึกถึงภาพสามีกำลังหัดให้ลูกชายตัวน้อยเล่นกอล์ฟในสนามจำลองที่มีเพียงครอบครัวเราเป็นแขกรับเชิญ

เมื่อลูกชายลูกสาววิ่งเล่นจนเหนื่อย พวกเราก็พากันเดินไปที่ร้านอาหารในรีสอร์ต ในร้านเงียบเหงาไร้ผู้คน ไม่มีลูกค้าเลย พวกเราต้องรอสักพัก จึงมีเจ้าหน้าที่รีสอร์ตออกมารับรอง

ฉันจึงเดินออกมาตรงบริเวณโต๊ะด้านนอก มีต้นไม้ใหญ่ใบร่วงโรยเหลือแต่กิ่งก้านสาขา ทรงสวยงาม ไม่มีใครอยู่เลย จึงถ่ายภาพเก็บไว้เป็นที่ระลึก

เมื่อเห็นภาพนี้ ฉันจะนึกถึงความเงียบในชีวิต ที่กระทบความรู้สึก จนทำให้ฉันเขียนบันทึกออกมาเป็นข้อเขียนบทหนึ่งว่า …

“เรานั่งอยู่ท่ามกลางความเงียบ

คิดคำนึงถึงเรื่องราวในชีวิต

คิดถึงอดีตที่ผ่านมา

คิดถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น

หรือคิดถึงวันพรุ่งนี้และเรื่องราวที่ยังมาไม่ถึง

บางทีความเงียบทำให้เราตั้งสติ

และมองตัวตนลึกลึกข้างในตัวเอง

เราอยู่ในจุดที่พอใจกับชีวิตหรือยัง

หรือยังต้องดิ้นรนต่อสู้

เพื่อให้ความหวังกลายเป็นจริง

ความเงียบบางทีทำให้เราจมดิ่ง

ลงไปในหุบเหวลึกของความทุกข์ที่ไม่มีวันสิ้นสุด

ตราบจนมีเสียงไพเราะของบทเพลงแห่งความฝัน

ที่มาปลุกให้เราตื่นขึ้นจากภวังค์

ความเงียบบางครั้งก็ยังเป็นความเงียบ

ไม่มีเสียงใดๆออกมาจากใจ

ไม่มีความคิดโลดแล่น

ได้แต่นิ่งงันอยู่ในความเงียบ

และงงงันไปกับตนเอง

ความเงียบบางทีก็สวยงาม

ความเงียบบางคราก็ทำให้เราร้าวราน

หรือในบางเวลา ความเงียบเป็นช่วงเวลาหนึ่ง

ที่เราหยุดพักทุกสิ่ง

เพื่อปลุกพลังจากส่วนลึกในใจ

เพื่อผลักเราให้มีแรงก้าวไปข้างหน้า

ความเงียบของเธอเป็นอย่างไร

ความเงียบของฉันนั้นไซร้

มีเรื่องราวของเธออยู่ข้างในเสมอ

ไม่ว่าในวันที่สุขใจ หรือในวันที่ร้าวราน

. . .

เป็นความเรียงที่ฉันเขียนไว้นานแล้ว และนึกถึงความเงียบในวันที่เขียนมันได้ดี เป็นวันที่รู้สึกเบื่อหน่ายชีวิตวันหนึ่ง และกำลังเยียวยาจิตใจตนเองด้วยการเขียน พยายามกลั่นความรู้สึกลึกๆในใจตนเองออกมา มองไปในเรื่องราวชีวิตที่ผ่านมาเพื่อทำความเข้าใจ และยอมรับมัน สุดท้ายก็เหมือนทุกครั้งทุกครา ที่ฉันใช้ ‘ความรัก’ เยียวยาทุกสิ่ง

เมื่อฉันเขียนจบและอ่านทวนอีกครั้ง ฉันรับรู้ได้ว่าในความเงียบของฉัน ไม่มีความเหงาเป็นเพื่อน เพราะฉันมี “ความรัก” อยู่ข้างๆกันเสมอแม้ในวันที่นั่งนิ่งกับความเงียบ

ท่ามกลางความเงียบ ในทุกความคิดและการตัดสินใจกระทำการใดๆในชีวิต จะมี “ความรัก” เป็นแกนกลางในทุกสิ่งที่เลือกและตกผลึกให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้

ดังนั้นในวันเวลาแต่ละวันของผู้คน การได้อยู่กับตัวเอง ใช้ความคิดเงียบๆ ก็เป็นช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้ตนเอง เพื่อค้นหาความคิดลึกๆในใจ ตัดสินใจสิ่งใดๆ และเท่าทันความปรารถนาในใจ

การได้รู้จักตนเอง เพื่อจะยอมรับให้ได้ว่าในทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิตไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือร้าย ว่าสุดท้ายแล้วมันก็จะผ่านไป กลายเป็นเรื่องราวเรื่องหนึ่งในความทรงจำให้เราระลึกถึงในวันเงียบๆ วันหนึ่งในวันข้างหน้า

วันเงียบๆ วันนี้ก็เหมือนทุกวันที่ผ่านมา ความเงียบสอนให้ฉันเรียนรู้ความหมายและบทเรียนชีวิตเพิ่มขึ้นอีกบทหนึ่ง

ในวันที่ท้องฟ้าภายนอกหม่นมัว ท้องฟ้าในใจฉันกลับสดใส ฉันกลั่นกรองความคิดร้อยเรียงออกมาเป็นตัวอักษร อาจเป็นถ้อยคำที่ไร้ค่าสำหรับบางคน แต่สำหรับฉัน การเรียนรู้ใจตนเองในช่วงเวลาเงียบงันนี้ เป็นการส่องกระจกจิตใจตนเองให้ชัดเจนขึ้น

วันนี้จึงเป็นเพียงอีกวันที่ผ่านไป ฉันเติมเต็มหัวใจด้วยความคิด ความเข้าใจชีวิตและเข้มแข็งมากขึ้น พร้อมจะเดินต่อไปในวันพรุ่งนี้ โดยมีเธอ “ความรัก” เป็นเพื่อนร่วมทาง

แก้วเจ้าจอม

2 กุมภาพันธ์ 2562

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s