เจ้าชายน้อย เล่มเก่าที่สุดในตู้หนังสือของฉัน – หนังสือที่รักเล่มที่ 2

หนังสือที่รัก #หนังสือในตู้

เจ้าชายน้อย

ฉันยอมรับว่าตนเองเป็นนักสะสมหนังสือ ฉันมักจ่ายเงินได้ง่ายๆกับการซื้อหนังสือที่เพียงเห็นหน้าปกและคำโปรยปกหลัง แต่ในตู้หนังสือที่บ้าน จะมีอยู่เล่มหนึ่งที่อ่านมานานมากแล้ว และเมื่อมีพิมพ์ใหม่ทีไร ฉันก็ซื้อเก็บทุกคราวไป ล่าสุดก็ฉบับตีพิมพ์เมื่อปี 2563 ที่ผ่านมา ฉบับครบรอบ 75 ปี

📚นั่นคือเรื่อง ‘เจ้าชายน้อย’ ของ อังตวน เดอ แซงเต็กซูเปรี

เมื่อรื้อตู้หนังสือมาเพื่อบันทึกความทรงจำถึงหนังสือเก่าๆ ในตู้ ฉันพบ ‘เจ้าชายน้อย’ เล่มเก่าที่สุดที่ฉันมี เพราะมันเป็นฉบับตีพิมพ์ครั้งที่สอง เมื่อเดือนมีนาคม 2535 นับจากวันที่ตีพิมพ์จนถึงวันนี้ ผ่านมายี่สิบเก้าปีแล้ว

ฉันนั่งอ่านอีกครั้ง แล้วสุดท้ายก็อยากคัดลอกตอนที่ฉันชอบเพื่อเขียนบันทึกไว้

……

อา เจ้าชายน้อย แล้วฉันก็เข้าใจเรื่องราวที่แสนเศร้าของชีวิตเธอ

เธอได้รับความเพลิดเพลินเฉพาะเวลาพระอาทิตย์ตกดินเท่านั้น

ฉันรับรู้เรื่องนี้ในเช้าวันที่สี่ เมื่อเธอบอกว่า

  • ผมชอบดูพระอาทิตย์ตกดิน เราไปดูกันเถอะ…
  • ต้องคอยอีกสักนิด
  • คอยอะไร
  • คอยให้พระอาทิตย์ตกนะสิ

ท่าทางเธอประหลาดใจมากในตอนแรก แล้วเธอก็หัวเราะตัวเอง และพูดว่า

  • ผมชอบนึกว่าอยู่ในบ้านตัวเองเสมอ

ความจริงใครๆก็รู้ว่า ขณะเป็นเวลาเที่ยงวันในอเมริกา พระอาทิตย์จะกำลังตกในฝรั่งเศส ถ้าเพียงแต่สามารถเดินทางไปฝรั่งเศสได้ภายในหนึ่งนาที ก็จะได้เห็นพระอาทิตย์ตก โชคไม่ดีที่ฝรั่งเศสอยู่ไกลเกินไป แต่บนดาวดวงเล็กๆของเธอ เพียงแต่ยกเก้าอี้ไปอีกสองสามก้าว ก็จะได้เห็นเวลาพลบค่ำทุกครั้งที่ต้องการ…

  • ผมเห็นพระอาทิตย์ตกดินวันละสี่สิบสามครั้ง
    สักพักเธอก็บอกอีกว่า
  • คุณก็รู้…เวลาคนเราเศร้าๆ เรามักจะอยากดูพระอาทิตย์ตก…
  • วันหนึ่งๆ เธอดูพระอาทิตย์ตกตั้งสี่สิบสามครั้ง เธอคงเศร้ามากใช่ไหม

เจ้าชายน้อยไม่ตอบ

………
หนังสือ : เดอะ ลิตเติ้ล พรินซ์
ผู้เขียน : อังตวน เดอ แซงเต็กซูเปรี
ผู้แปล : อริยา ไพฑูรย์ (แปลจากภาษาฝรั่งเศส)
ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง โดยสำนักพิมพ์กาลเวลา
เดือนมีนาคม 2535

Leave a Reply