ปีทองอันแสนสุข – หนังสือที่รัก เล่มที่ 11

ความทรงจำระหว่างบรรทัดจากหนังสือที่รัก

“ผมกำลังนึก นึกสงสัยว่า…” แอลแมนโซหยุดชะงัก เขาจับมือลอร่าซึ่งต้องแสงดาวส่องเห็นขาวโพลนนั้น แล้วมือที่เกรียมแดดจนเป็นสีน้ำตาลของเขาก็กำมือนั้นไว้อย่างนุ่มนวลทะนุถนอม เขาไม่เคยทำเช่นนั้นมาก่อนเลย
“มือคุณเล็กเหลือเกิน” เขาพูดแล้วก็หยุดนิ่งไปอีก แล้วพูดขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “ผมสงสัยว่าคุณจะชอบใส่แหวนหมั้นไหม”
“นั่นต้องแล้วแต่ว่าใครจะเป็นคนให้” ลอร่าบอกเขา
“ถ้าเป็นผมล่ะ”
“ถ้าเช่นนั้นก็ต้องแล้วแต่แหวน” ลอร่าตอบ แล้วดึงมือมา

วันอาทิตย์ต่อมา แอลแมนโซมาช้ากว่าปกติ
“ขอโทษทีมาช้าไป” เขาพูดเมื่อลอร่าขึ้นไปนั่งบนรถเรียบร้อยแล้ว แล้วม้าก็ออกเดิน
“เราไปกันใกล้ๆนี่ก็แล้วกันนะคะ” ลอร่าตอบ
“แต่เราอยากจะไปให้ถึงทะเลสาบเฮนรี่ นี่เกือบจะเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้เก็บลูกองุ่นป่าแล้ว น้ำค้างชักจะจับแข็ง” แอลแมนโซบอก

เป็นตอนบ่ายที่มีแดดส่องสว่าง อากาศอุ่นมากอยู่สำหรับปลายฤดูเช่นนี้ ทั้งสองข้างทางแคบๆ ที่อยู่ระหว่างทะเลสาบฝาแฝดนั้น ลูกองุ่นป่ากำลังสุก ห้อยเป็นพวงๆจากเถาของมันที่ขึ้นพันต้นไม้อยู่

แอลแมนโซขับรถไปช้าๆ ทั้งเขาและลอร่าเอื้อมมือออกไปจากรถ เก็บองุ่นเป็นพวงๆเหล่านั้น และรับประทานองุ่นสดรสหวานแหลมไปพลางขณะที่นั่งดูระลอกคลื่นเล็กๆในทะเลสาบที่ถูกแสงอาทิตย์เป็นประกายและฟังเสียงคลื่นซัดชายหาดเบาๆ

ขณะที่นั่งรถกลับบ้าน พระอาทิตย์กำลังจะตกดินเป็นเปลวเพลิงลุกรุ่งโรจน์บนท้องฟ้าทางทิศตะวันตก อากาศโพล้เพล้เข้าไต้เข้าไฟปกคลุมทุ่งกว้าง และลมในตอนค่ำพัดเบาๆเข้ามาในรถ

ขับรถมือหนึ่ง อีกมือหนึ่งนั้นแอลแมนโซจับมือลอร่าขึ้น และเธอรู้สึกว่าอะไรเย็นๆ เลื่อนมาตามนิ้วขณะที่เขาพูดว่า
“คุณบอกว่าแล้วแต่แหวน วงนี้เป็นยังไง”
ลอร่ายกมือขึ้นส่องดูกับแสงเดือนที่แรกขึ้น ทองที่วงแหวนนั้นกับเรือนแหวนแบนๆ รีๆ ส่องแสงเป็นประกายในแสงจันทร์ข้างขึ้นอ่อนๆ พลอยสามเม็ดเรียงกันอยู่บนเรือนแหวนทองคำนั้นส่องแสงแวววาว
“ฝังพลอยสีแดงตรงกลาง มีไข่มุกฝังข้างละเม็ด” แอลแมนโซบอก
“เป็นแหวนที่สวยงามมาก” ลอร่าพูด “ดิฉันคิด..ว่า..ชอบ”
“ถ้าเช่นนั้นก็สวมไว้เลย มันเป็นของคุณ และฤดูร้อนที่จะถึงนี้ผมจะปลูกบ้านเล็กๆที่ในดงต้นไม้ ในที่ที่จองไว้ปลูกต้นไม้ใหญ่ มันคงจะต้องเป็นบ้านหลังเล็กๆ คุณจะรังเกียจไหม”
“ดิฉันเคยอยู่บ้านหลังเล็กๆเรื่อยมา ดิฉันชอบ” ลอร่าตอบ

เกือบจะถึงบ้านอยู่แล้ว แสงตะเกียงส่องออกมาจากช่องหน้าต่าง พ่อกำลังยืนสีซอเล่น ลอร่าจำเพลงนี้ได้ดี เป็นเพลงที่พ่อชอบร้องให้แม่ฟังบ่อยๆ เสียงพ่อกังวานขึ้นคลอไปกับเสียงซอ พ่อร้องว่า

“ฉันสร้างปราสาทแสนสวยเพื่อเธอ
ในดินแดนแห่งฝันอันไกลนัก
มาอยู่กับฉันที่นั่นเถิดที่รัก
มีเพียงรักเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอ
โอ ความหวานชื่นจะเป็นความสุขสำราญของเรา
โอ คุณค่าอันหาได้ยากนี้
จะเป็นความสุขสำราญของเรา
เวลาของเราจะบอกได้ด้วยนาฬิกาแห่งรัก
ที่ใช้จุมพิตแทนเสียงบอกเวลา”

เกร็ดที่มาของผู้แปลวรรณกรรมเยาวชนชุด ‘บ้านเล็กในป่าใหญ่

เขียนโดย ลอร่า อิงกัลล์ส ไวล์เดอร์ แปลโดย ‘สุคนธรส’

คัดลอกจาก คำนำผู้แปลในหนังสือชุดบ้านเล็ก เล่ม 1

ตอน ‘บ้านเล็กในป่าใหญ่’

ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4 โดนสำนักพิมพ์แพรวเยาวชน ธันวาคม 2548

……………………………………….

เมื่อข้าพเจ้าศึกษาวิชาประวัติศาสตร์อยู่ในสหรัฐอเมริกานั้น 

อาจารย์ผู้เป็นหัวหน้าแผนกประวัติศาสตร์ได้ถามข้าพเจ้าถึงเรื่องการเรียนประวัติศาสตร์อเมริกันในประเทศไทย และได้แนะนำให้ข้าพเจ้าแปลหนังสือชุด 

Little House นี้ให้เด็กนักเรียนของเราอ่านบ้าง

เพราะเป็นเรื่องราวที่เขียนขึ้นสำหรับเด็ก แต่เป็นความจริงในประวัติศาสตร์ทุกตอน นักเรียนจะรู้สึกสนุกตามแบบอ่านนิยาย แต่ในขณะเดียวกัน จะเข้าใจถึงสภาพความเป็นอยู่ของชาวอเมริกันและสภาพทางด้านภูมิศาสตร์ สังคมศาสตร์ ได้ดีกว่าที่จะได้รับจากบทเรียนสังคมศึกษาในห้องเรียน

เมื่อได้อ่านหนังสือชุดนี้ ข้าพเจ้ารู้สึกพอใจที่จะแปลออกเป็นภาษาไทย ข้าพเจ้าต้องการจะให้เด็กๆของเราได้ทราบว่า ชาวอเมริกันได้ต่อสู้กับธรรมชาติและความลำบากยากแค้นมาด้วยความมานะอดทนเพียงไร ก่อนที่บ้านเมืองของเขาจะเจริญรุ่งเรืองจนเป็นประเทศมหาอำนาจดังในปัจจุบันนี้ และชั่วระยะเวลาเพียง 80 ปีเศษเท่านั้นเอง (หมายเหตุ -คำนำนี้ผู้แปลเขียนขึ้นเมื่อคราวตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์รวมสาส์นเมื่อปี 2507)รัฐวิสคอนซินซึ่งเคยเป็นป่าเปลี่ยว เป็นดินแดนของสิงสาราสัตว์ ได้กลับกลายเป็นบ้านเมืองซึ่งพร้อมไปด้วยความสะดวกสบายที่เกิดจากอำนาจของวิทยาศาสตร์

มิสซิสลอร่า อิงกัลล์ส ไวล์เดอร์ ผู้แต่งหนังสือเรื่องนี้ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1867 (พ.ศ.2410) ในกระท่อมเล็กๆ ทำด้วยไม้ซุง อยู่ที่ชายป่าใหญ่ของรัฐวิสคอนซิน และได้อพยพไปกับบิดามารดาโดยอาศัยเกวียนเป็นพาหนะ เดินทางผ่านรัฐแคนซัส มินนิโซตา และดาโกตา ได้พบและแต่งงานกับ แอลแมนโซ ไวล์เดอร์ ดังที่เล่าไว้ในหนังสือตอน ‘เมืองเล็กในทุ่งกว้าง’ ในตอนสุดท้ายของชีวิตได้ตั้งบ้านเรือนอยู่ในรัฐมิสซูรี มีบุตรหญิงผู้หนึ่งชื่อ โรส ไวล์เดอร์ เลน เป็นนักเขียนมีชื่อคนหนึ่งของอเมริกา

หนังสือชุดบ้านเล็ก หรือ The Little House Books 

โดยลอร่า อิงกัลล์ส ไวล์เดอร์ สำนวนแปลของ ‘สุคนธรส’

ช่วงแรกมีแปลไว้ 8 เล่มแรกได้แก่

1.บ้านเล็กในป่าใหญ่

2.บ้านเล็กในทุ่งกว้าง

3.เด็กชายชาวนา

4.บ้านเล็กริมห้วย

5.ริมทะเลสาบสีเงิน

6.ฤดูหนาวอันแสนนาน

7.เมืองเล็กในทุ่งกว้าง

8.ปีทองอันแสนสุข

ต่อมา ‘สุคนธรส’ แปลหนังสือในชุดนี้อีกสองเล่มคือ

9.สี่ปีแรก

10.ตามทางสู่เหย้า

ตีพิมพ์เป็นตอนๆในนิตยสาร ‘ลลนา’ ยุคที่สุวรรณี สุคนธาเป็นบรรณาธิการ จากนั้นได้จัดพิมพ์รวมเล่มอีกหลายครั้ง

ครั้งล่าสุดสำนักพิมพ์แพรวเยาวชนได้จัดพิมพ์ขึ้นใหม่ครบทั้งสิบเล่มเป็นชุดสะสม 

สำหรับนักอ่านชาวไทยวัยสามสิบปีขึ้นไป น่าจะได้ผ่านวัยเด็กมาโดยได้อ่านวรรณกรรมเยาวชนชุดนี้ เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่ควรค่าแนะนำให้บุตรหลานได้อ่านค่ะ

#เรื่องราวระหว่างบรรทัด

#หนังสือชุดบ้านเล็กโดยลอร่าอิงกัลล์สไวร์เดอร์

#บ้านเล็กในป่าใหญ่

••••••••••••••••

❤️🍀🪴แอดมินมีงานอดิเรกคือทำเพจเฟสบุ๊คค่ะ

ใครสนใจเรื่องหนังสือ ติดตาม เพจ หนังสือที่รัก นี้ค่ะ

ใครสนใจดูซีรีส์เกาหลี จีน ญี่ปุ่น ติดตาม เพจซีรีส์ที่รัก และ เพจ My Online World
ซีรีส์ที่รัก Seriesteerak
My Online World

ใครสนใจเรื่องไพ่ทาโรต์และไพ่ออราเคิล ติดตามเพจ ไพ่สวยบอกต่อ
ไพ่สวยบอกต่อ

และเพจงานเขียนส่วนตัว เขียนสัพเพเหระ เพจ แก้วเจ้าจอม Our Stories Begin
แก้วเจ้าจอม OurStorybegin

และงานเขียนในเพจทุกเพจ แอดมินรวบรวมลงในบล็อก My Online World
http://www.myonlineworld.co

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามนะคะ🍀🪴❤️
สนับสนุนให้กำลังใจแอดมินในการทำเพจและบล็อก
ได้ที่ https://ko-fi.com/myonlineworld_seriesteerak

Leave a Reply