ความสุขและจินตนาการไม่ได้จางหาย

#บันทึกความคิดความรู้สึก #บันทึกความทรงจำ

วันนี้อากาศร้อนมาก ฉันนึกอยากเขียนบันทึกขึ้นมา
ฉันกำลังนึกถึงการใช้ชีวิตของตัวเอง
ตั้งแต่อยู่บ้านไม่ต้องออกไปทำงานนอกบ้าน
ฉันกลายเป็นคนติดบ้านมากกว่าเดิม
และวันเวลาในแต่ละวันก็ผ่านไปเร็วมากจนราวกับติดปีก

แต่การอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ได้ทำให้ฉันหยุดคิด
จินตนาการผุดขึ้นมาราวกับฟองสบู่ที่สุดท้ายก็อาจจางหายไปอย่างรวดเร็ว
เพราะการลงมือทำตามจินตนาการแต่ละอย่างในชีวิตจริงๆนั้นไม่เคยง่ายเลย

ล่าสุดฉันอ่านบทความว่าด้วยการเป็นโรคซึมเศร้าของเด็กรุ่นใหม่ ที่เร่งรัดชีวิตและความสำเร็จจากภาพมายาบนโลกโซเชี่ยล

ความสำเร็จของคนเราควรวัดจากอะไรฉันไม่แน่ใจ
เพราะการให้ค่าในของแต่ละสิ่งนั้นย่อมต่างกัน
แต่สำหรับตัวเองในวัยนี้กลับมองว่า
ความสำเร็จไม่ได้การันตีความสุขในชีวิตได้
การไล่ตามความสำเร็จด้วยความฝันของคนอื่น
ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงแน่นอน

แล้วความสุขที่แท้จริงคืออะไร
จนถึงตอนนี้วันนี้ยังคิดว่าความสุขของตัวเองในแต่ละวันยังแทบจะไม่เหมือนกัน

ความสุขของฉันตอนนี้ที่พออธิบายได้มีเพียงการลุกขึ้นมาทำสิ่งที่อยากทำในแต่ละวัน ใช้ชีวิตราวกับวันนี้จะเป็นวันสุดท้าย และคงเสียดายถ้าไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ

ไม่ว่าสิ่งที่ได้ทำนั้นจะสำเร็จหรือไม่
และเส้นทางความสำเร็จยังอยู่อีกแสนไกล
แต่อย่างน้อยความสุขและจินตนาการที่ไม่ได้จางหายยังคงอยู่
และทำให้ชีวิตอิ่มเต็มและเติบโต

บ่นเรื่อยเปื่อยในวันหนึ่งกลางฤดูร้อน

บันทึกไว้เมื่อ 18 มีนาคม 2564

Leave a Reply