สี่ดรุณี หนังสือที่รัก เล่มที่ 65

ความทรงจำระหว่างบรรทัดจากหนังสือที่รัก

บทบรรยายถึงลักษณะของสี่พี่น้องในวรรณกรรมอมตะเรื่องสี่ดรุณี

ขณะที่หิมะในเดือนธันวาคมกำลังตกอยู่ภายนอกบ้าน และไฟในเตาผิงกำลังลุกโพลงอยู่ในเตา ห้องนั้นเป็นห้องเก่าๆที่น่าสบาย แม้ว่าพรมปูพื้นจะมีสีซีด และเครื่องประดับห้องจะเป็นของเก่าเรียบๆ มีรูปภาพงามสองรูปแขวนอยู่ฝาผนัง มีหนังสือวางเป็นระเบียบอยู่บนชั้น ในกระถางต้นไม้ซึ่งตั้งอยู่ริมหน้าต่าง มีกุหลาบและเบญจมาศ ซึ่งมีดอกงดงามตั้งอยู่ ห้องนั้นดูอบอุ่นและน่าสบาย ช่างเป็นบ้านที่น่าอยู่เสียนี่กระไร

มากาเร็ตพี่สาวคนโตอายุ 16 ปี เป็นคนสวย รูปร่างอ้วนท้วม ผิวขาวสะอาด ดวงตาใหญ่กลม ผมสีน้ำตาลเส้นละเอียดและดก ปากบางแดง มือขาวสะอาด ซึ่งเป็นสิ่งที่เจ้าตัวภูมิใจมาก

โจเซฟินน้องคนรองอายุ 15 ปี รูปร่างสูงผอม ผิวคล้ำ ดูรูปร่างคล้ายๆ ลูกม้า แขนขาดูยาวเกะกะ ปากเม้มแน่นเสมอ ดวงตาสีเทาของโจคมและมีแววเฉลียวฉลาด แต่บางครั้งก็มีแววเคร่งขรึมและดุดัน ผมดกยาวของโจเป็นสิ่งสวยงามสิ่งเดียวทั้งเนื้อทั้งตัว โจมีหลังโกง เท้าและมือใหญ่ เด็กหญิงผู้นี้ไม่สนใจในเรื่องเสื้อผ้าและเครื่องแต่งตัว และไม่พอใจที่ตัวกำลังจะเติบโตเป็นสาว

เอลิซาเบท หรือเบท ตามที่ทุกๆคนเรียก เป็นเด็กหญิงอายุ 13 ปี มีดวงตาสุกใส แก้มแดงเรียบและผมเรียบ กิริยาท่าทางเรียบร้อย ขี้อายและสงบเสงี่ยม หน้าตาเรียบๆ ดูท่าทางเป็นผู้รักความสงบ บิดาเรียกเบทว่า “ผู้รักสงบ” ซึ่งเป็นชื่อที่เหมาะสมยิ่ง เพราะเบทอยู่ในโลกของตนอย่างผาสุก และออกมาพบปะสนทนากับบุคคลสองสามคนซึ่งตนรักและไว้วางใจเท่านั้น

เอมี่ แม้ว่าจะเป็นน้องคนสุดท้อง แต่ก็เป็นบุคคลที่สำคัญมากคนหนึ่ง เธอมีผิวขาวสะอาด ตาสีฟ้า ผมสีทองหยิกยาวประบ่า รูปร่างสะโอดสะอง ท่าทางเป็นสง่าภาคภูมิ และชอบทำตัวเป็นสาว ระวังกิริยามารยาทมากที่สุด
……………………………………
บทบรรยายถึงลักษณะของสี่พี่น้อง
ในวรรณกรรมอมตะเรื่อง “สี่ดรุณี”
หรือ Little Women โดย L.M. Alcott
แปลโดย อ.สนิทวงศ์
คัดลอกจากฉบับตีพิมพ์ครั้งที่ 1 โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ทีน
เดือนกันยายน 2549
……………………………………

สี่ดรุณี ผลงานวรรณกรรมคลาสสิคจากปลายปากกาของ Louisa May Alcott นักประพันธ์ชาวอเมริกันในชื่อภาษาอังกฤษว่า Little Women นวนิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์สู่สารธารณะครั้งแรกในปีค.ศ. 1868 และในปี 1869 แยกเป็นสองตอนตามลำดับ

นวนิยายเรื่องนี้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของหญิงสาวพี่น้อง 4 คน คือ เม็ก โจ เบธ และเอมี่ มาร์ช โดยใช้ประสบการณ์วัยเยาว์ของอัลคอตต์กับน้องสาวทั้งสามเป็นแรงบันดาลใจ ชีวิตของสี่สาวที่ต้องอยู่อย่างยากลำบากในช่วงเวลาที่พ่อของพวกเธอต้องไปทำหน้าที่เพื่อชาติร่วมรบที่แนวหน้าในสงครามกลางเมือง

สี่สาวพี่น้องตระกูลมาร์ชต้องคอยดูแลแม่และบ้านแทนพ่อ ในระหว่างนั้นได้มีโอกาสเข้าสังคม ได้พบกับ ลอรี่ เพื่อนบ้านหนุ่มน้อยที่กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของโจ ที่เข้ามาเพิ่มสีสันในชีวิตให้กับสาวน้อยทั้งสี่ มีเรื่องราวความรัก ความสัมพันธ์ ที่ต้องผ่านปัญหาอุปสรรคและเฝ้ารอวันที่พ่อจะกลับมาพร้อมหน้ากันอีกครั้ง

สำหรับฉบับแปลเป็นภาษาไทย เท่าที่ค้นหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ต พบว่ามีฉบับตีพิมพ์ครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2493

พิมพ์ครั้งที่ 2 ในปี พ.ศ. 2512 โดยสำนักพิมพ์แพร่พิทยา เข้าใจว่าหลังจากนั้นยังมีการตีพิมพ์ออกมาอีกหลายครั้ง สำหรับภาพประกอบเรื่องคือเล่มที่มีในตู้หนังสือที่บ้าน คือฉบับที่พิมพ์รวมเล่มครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ทีน ในเดือนกันยายน 2549 และเล่มขวามือเป็นฉบับพิมพ์โดยนานมีบุ๊คส์ที่เช่นกัน แต่เป็นฉบับพิมพ์ครั้งที่สี่ เมื่อเดือนมีนาคม 2561

ประวัติผู้แปล

อ.สนิทวงศ์ เป็นนามปากกานักเขียนสตรี มีผลงานเด่นทางด้านเรื่องแปลผลงานที่ผู้อ่านรู้จักมากที่สุดคือ เรื่อง สี่ดรุณี และ กระท่อมน้อยของลุงทอม
อ.สนิทวงศ์ มีชื่อ-สกุลจริงว่า นางอุไร สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2457 ที่ตำบลท่าช้าง วังหลวง กรุงเทพมหานคร
เป็นบุตรคนแรกในจำนวนพี่น้อง 4 คน ของพันเอกหม่อมหลวงอังกาบ และหม่อมหลวงสุวพันธ์ สนิทวงศ์

อ. สนิทวงศ์ เรียนหนังสือระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย
โดยเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาระหว่าง พ.ศ. 2463 – 2467 และมัธยมศึกษาเรียนระหว่าง พ.ศ. 2468 – 2473 แล้วเข้าศึกษาต่อคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แต่เรียนปีที่ 2 ก็ลาออกเนื่องจากป่วย

อ.สนิทวงศ์ ไม่ได้ยึดงานเขียนเป็นอาชีพ แต่มีอาชีพแปลหนังสือ ที่สำนักงานเซเว่นเดย์ แอ๊ดเว็นติสมิชชั่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2490-2514

อ.สนิทวงศ์ เริ่มทำงานแปลตั้งแต่ พ.ศ. 2478 หลังจากทำงานประจำเกี่ยวกับการแปลหนังสือเช่นเดียวกันที่สำนักงานเซเว่นเดย์ แอ็ดเว็นติสมิชชั่น

จุดเริ่มต้นที่แปลหนังสือโดยเฉพาะหนังสือเด็กนั้น เพราะที่บ้านของเธอมีหนังสือมาก
จึงชอบอ่านหนังสือโดยเฉพาะหนังสือเด็ก อ่านแล้วเพลิน สนุก รู้สึกว่าได้ทำประโยชน์แก่เด็ก ส่วนนวนิยายก็แปลบ้าง

อ.สนิทวงศ์ คิดว่าตนเองเป็นนักแปลที่ไม่มีหลักเกณฑ์ บางทีก็แปลไปตามประโยคแล้วทำให้สละสลวยเป็นภาษาไทย ใช้ถ้อยคำที่อ่านแล้วเข้าใจ เธอคิดว่าไม่ควรใช้ศัพท์ยากแม้จะเป็นงานแปลที่ไม่ใช่สำหรับเด็ก ถ้าในต้นฉบับเดิมใช้สำนวนภาษาหรือคำศัพท์ยากๆ หรือใช้สำนวนซับซ้อน เมื่อแปลเป็นภาษาไทยเธอก็ทำให้ง่ายลง แต่ความหมายคงเดิมเพื่อคนอ่านจะได้เข้าใจ

ส่วนใหญ่หนังสือที่ อ.สนิทวงศ์ แปล มักจะเน้นหนักไปทางด้านวรรณคดีคลาสสิก
ตัวอย่างผลงานที่ตีพิมพ์เผยแพร่ ได้แก่ เงาบาป , กระท่อมน้อยของลุงทอม , แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม ,สี่ดรุณี ,ไฮดี้ ,เดวิด คอปเปอร์ฟิลด์ ,ชีวิตนี้เป็นที่รัก ,ม้าแสนรู้ ,โจแสนสวย เป็นต้น

อ.สนิทวงศ์ ชอบอ่านเรื่องแปล ชอบผลงานของดอกไม้สด
เพราะเป็นเรื่องที่มีคติสอนใจ และได้รับความรู้ในการดำเนินชีวิตที่ดี

เครดิตข้อมูลจากหนังสือ ประวัตินักเขียนไทย ของ กรมศิลปากร (เรียบเรียงโดย ทองเพียร สารมาศ)

Leave a Reply