Skip to content

Category: Book Lovers

ชีวิตดีขึ้นทุกด้านด้วยการจัดบ้านครั้งเดียว

บันทึกการอ่านจากหนังสือเรื่อง ชีวิตดีขึ้นทุกด้านด้วยการจัดบ้านแค่ครั้งเดียว เขียนโดย คนโด มาริเอะ ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดบ้านอันดับหนึ่งของโลก (ตามคำโปรยบนปกหนังสือ) แปลโดย โยซุเกะ , ปฏิพล ตั้งจักรวรานนท์ พิมพ์โดยสำนักพิมพ์วีเลิร์น #บันทึกหลังการอ่าน เรื่องนี้ผู้เขียนเล่าประสบการณ์การจัดบ้านของตนเอง ที่เริ่มจากการสะสมประสบการณ์จากการอ่านนิตยสารแม่บ้านของคุณแม่ ตั้งแต่เด็กๆ เก็บเล็กผสมน้อย ลองถูกลองผิด จนปัจจุบันเธอกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญและคอยให้คำปรึกษาแก่ผู้คนเกี่ยวกับเทคนิคการจัดบ้านของเธอ สรุปประเด็นหลักๆเท่าที่เราอ่านและเข้าใจว่า 1.ต้องทิ้งของที่ไม่ใช้ทั้งหมดในคราวเดียว อย่ามัวแต่เสียดายของ คิดเผื่อว่าจะได้ใช้อีก ให้ประเมินของที่จะทิ้งว่า ของชิ้นนั้นหมดประโยชน์แล้ว ล้าสมัยแล้ว และทุกอย่างที่เก็บไว้เกินหนึ่งปีโดยไม่ได้หยิบออกมาใช้ และที่สำคัญที่สุดคือประเมินว่าของชิ้นนั้นเป็นของที่คุณจะมีความสุข ความชื่นใจในการได้หยิบขึ้นมาดูมาใช้หรือไม่ […]

สุดยอดความฝัน ตอนหนึ่งจาก พลังแห่งชีวิตแม่

สุดยอดความฝัน เมื่อครั้งยังเด็ก เราฝันถึงความรักและความสำเร็จ และอาจจะฝันถึงค่ำคืนอันดื่มด่ำท่ามกลางแสงจันทร์ในปารีส หรือการเดินเล่นบนชายหาดยามตะวันตกดิน ไม่มีใครเคยบอกเลยว่านาทีที่ประทับใจที่สุดในชีวิตจะเกิดขึ้นกับเราโดยไม่ตั้งตัว เป็นแผนที่เราไม่เคยตั้งใจ และเกิดในเวลาที่เราไม่คาดฝันที่สุด ไม่นานมานี้เอง ตอนที่ฉันกำลังอ่านนิทานก่อนนอนให้แอนนี่ลูกสาววัยเจ็ดขวบฟัง ฉันรู้สึกว่าแกกำลังจ้องมองฉันอย่างไม่วางตา มองฉันราวกับตกอยู่ในภวังค์ นิทานเรื่อง ซามูเอล วิสเกอร์ จบไปแล้ว ดูแกก็ยังไม่สนใจอะไรอยู่ดี ฉันถามว่าแกกำลังคิดอะไรอยู่ “แม่ขา” แกกระซิบ “หนูหยุดมองใบหน้าสวยๆของแม่ไม่ได้เลยค่ะ” ฉันแทบจะละลายหายไปตรงนั้นเอง แกแทบไม่รู้เลยว่าคำพูดที่แสนน่ารักจากใจจริงตอนนั้น ช่วยให้ฉันผ่านพ้นนาทีวิกฤตในชีวิตมาได้กี่ครั้งในช่วงปีต่อๆมา อีกไม่นานหลังจากนั้น ฉันพาลูกชายวัยสี่ขวบไปเที่ยวห้างสรรพสินค้าที่หรูหราแห่งหนึ่งในเมือง ดนตรีไพเราะที่กำลังบรรเลงทำนองเพลงรักคลาสสิคเพลงหนึ่ง ดึงให้เราเดินตรงไปหานักดนตรีในชุดทักซิโดที่แกรนด์เปียโน แล้วแซมกับฉันก็นั่งลงบนม้านั่งหินอ่อนใกล้ๆ แกนิ่งตะลึงราวกับถูกมนต์ดนตรีแผ่วพลิ้วนั้นสะกดเอาไว้เช่นเดียวกับฉัน […]

บันทึกการอ่าน ‘ อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป’

หนังสือ ‘ อะไรไม่จำเป็นก็ทิ้งไป’ เขียนโดย ซะซะกิ ฟุมิโอะ แปลโดย นพัฒน์ หัทยานันท์ เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตแบบมินิมัลลิสต์ของชาวญี่ปุ่น เล่มที่แล้วอ่านเรื่อง ชีวิตดีขึ้นในทุกๆ ด้านด้วยการจัดบ้านครั้งเดียว แม้นว่า theme หลักของหนังสือจะคล้ายๆกัน แต่ตามความเห็นของเรา เราชอบเล่มโน้นมากกว่าเล่มนี้ (ยอมรับว่าเล่มนี้อ่านผ่านๆ และไม่จบ) ถ้าเทียบคนสามประเภท หนึ่ง คนที่เก็บของทุกอย่างไม่เคยทิ้ง , สอง – คนที่คัดทิ้งของและเก็บแต่ที่สำคัญและได้ใช้ตามหลัก แบบในหนังสือ ชีวิตดีขึ้นในทุกด้าน และสามแบบทิ้งหมดทุกอย่างเหลือบ้านโล่งๆ […]

หนึ่งด้าวฟ้าเดียว โดย วรรณวรรธน์

✳️ หมายเหตุ เขียนไว้ก่อนละครฉาย ✳️ ก่อนละครฉาย วันหยุดนี้จึงได้ฤกษ์อ่านนวนิยายเรื่อง ‘หนึ่งด้าวฟ้าเดียว’ นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ บทประพันธ์ของ วรรณวรรธน์ เรื่องนี้สนุกค่ะ เป็นเรื่องราวในช่วงปลายสมัยกรุงศรีอยุธยา ต่อเนื่องจนเสียกรุง ไปถึงช่วงพระเจ้าตากทรงกอบกู้กรุงศรีอยุธยา และย้ายเมืองหลวงมายังกรุงธนบุรี เรื่องนี้บทเด่นหลักจะอยู่ที่พระเอกตามชื่อเรื่อง เนื่องด้วยพระเอกเป็นลูกเสี้ยว เพราะมีแม่เป็นชาวต่างชาติ (ในนวนิยายเรียกว่าคนโต้ระกี่ คือตุรกี) มีพ่อเป็นโจรชื่อดังที่หลงรักหญิงต่างชาติจนไปฉุดมาเป็นเมีย เรื่องราวความรักของพ่อแม่ที่มีเหตุการณ์มากมาย เป็นต้นเหตุให้พ่อแม่พระเอกต้องตายอย่างปริศนาและมีเงื่อนงำ เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้พระเอกเราต้องกลายมาเป็น จารบุรุษ ในคราบขันที เพื่อสืบเรื่องพ่อแม่ และอีกสาเหตุคือพระเอกเป็นสายลับในวังเพื่อสืบข่าวให้กับพระเจ้าตาก ส่วนนางเอกเป็นสาวแก่นแก้ว ลูกสาวเศรษฐีที่ค้าขายเป็นเจ้าของโรงทำกระดาษรายใหญ่ของกรุงศรี […]

ละครแห่งชีวิต บทประพันธ์โดย หม่อมเจ้าอากาศดำเกิง

นวนิยายเรื่อง ละครแห่งชีวิต ประพันธ์โดยหม่อมเจ้าอากาศดำเกิง ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2472 เป็นหนึ่งในหนังสือจาก หนังสือ 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ตามโครงการวิจัยของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)ที่คัดเลือกและแนะนำหนังสือดีในรอบศตวรรษ เป็นนวนิยายที่ได้รับการเชิดชูว่าเป็นต้นแบบของนวนิยายต่างแดน (Exotic Novel) เพลินกับเรื่องราวชีวิตนักเรียนอังกฤษในยุคเจ็ดแปดสิบปีก่อนค่ะ #สนับสนุนการอ่านหนังสือเพื่อเปิดโลกทัศน์ค่ะ #บันทึกหลังการอ่าน #เรื่องราวระหว่างบรรทัด อ่านจบแล้ว สนุกเพลิดเพลินดี เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของผู้เขียนเอง ที่รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจจากความอยุติธรรม การไม่ได้รับความรักความเอาใจใส่จากผู้เป็นบิดาและครอบครัว เหมือนลูกที่ถูกทิ้ง ถูกละเลย และไม่ได้รับโอกาสเท่าพี่น้องคนอื่นในครอบครัว จนต้องดิ้นรนเพื่อตนเอง ขอร้บเงินมรดกจากปู่ที่ได้แบ่งไว้ให้เป็นทุนรอนไปเรียนต่างประเทศ แต่เดิมตั้งใจไปเรียนกฎหมาย แต่ชีวิตหักเหไปพบครอบครัวชาวอังกฤษที่เมตตาดูแลระหว่างศึกษาที่อังกฤษ […]

ปลายเทียน นวนิยายของ แก้วเก้า

#บันทึกการอ่าน นวนิยายเรื่อง ปลายเทียน โดย แก้วเก้า ช่วงนี้นอกจากติดละครบุพเพสันนิวาสแล้ว ยังรื้อตู้หนังสือหานวนิยายแนวข้ามเวลามาอ่านค่ะ วันนี้หยิบนวนิยายเรื่อง ปลายเทียน ของ แก้วเก้า มาอ่านจบไปแล้ว ชอบนะคะ เลยอยากบันทึกตอนที่ชอบไว้ในเพจ เรื่อง ปลายเทียน เคยตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารสกุลไทย ระหว่างปี พ.ศ.2542-2544 และพิมพ์รวมเล่มครั้งแรกเมื่อปี 2544 ฉบับที่เราซื้อมาอ่านนี้พิมพ์ครั้งที่ 5 เมื่อมกราคม 2549 ปัจจุบันน่าจะพิมพ์ซ้ำอีกหลายครั้งนะคะ ชอบพล้อตเรื่องแปลกที่นำตัวละครจากวรรณคดีไทยเรื่องขุนช้างขุนแผน โดยผู้เขียนจินตนาการเพิ่มเติมว่า มีสองตัวละครที่ไม่มีบทในเรื่องขุนช้างขุนแผนฉบับที่เราอ่านกันทั่วไป […]

พ่อแม่ไม่ได้อยู่ค้ำฟ้า

พ่อแม่ไม่ได้อยู่คำ้ฟ้า ………………………… “พ่อแม่จำนวนมากให้ความรักแก่ลูกอย่างท่วมท้น และทำหน้าที่อย่างสุดความสามารถด้วยการเป็นผู้ให้ ผู้แก้ปัญหาและปกป้องดูแลลูก และคิดว่าจะทำหน้าที่ได้ตลอดไป โดยอาจลืมความเป็นจริงที่ว่า “พ่อแม่ไม่ได้อยู่ค้ำฟ้า” พ่อแม่จึงไม่สามารถให้คำมั่นสัญญากับลูกได้ว่า 🔅พ่อแม่จะทำหน้าที่ต่อไปได้อีกนานเท่าใด? 🔅ลูกจะดำเนินชีวิตต่อไปได้อย่างไรโดยปราศจากพ่อแม่? 🔅เราได้ให้อะไรกับเขาไว้บ้าง 🔅มันเพียงพอที่จะทำให้เขาดำเนินชีวิตต่อไปได้โดยลำพังอย่างมีความสุขหรือไม่? “เพราะสิ่งที่พ่อแม่ให้ลูกไว้นั้นเปราะบางและไม่ถาวร การให้อย่างทุ่มเทตลอดชีวิตของพ่อแม่จึงดูเหมือนไม่เคยมากพอที่จะทำให้เราพร้อมที่จะจากลูกไปอย่างมั่นใจได้ว่า ลูกจะสามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้โดยลำพังอย่างมีความสุข และจะประสพความสำเร็จ พ่อแม่ที่มีชีวิตยืนยาวพอที่จะเห็นลูกดำเนินชีวิตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น และพบกับความผิดหวังเนื่องจากความล้มเหลวและผิดคาดในชีวิตของลูกมักตั้งคำถามว่า เราได้ให้ลูกพอหรือเปล่า? หากเราได้ให้ลูกจนหมดทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว แต่ลูกไม่มีปัญญาที่จะแก้ปัญหาชีวิตต่อไปได้โดยลำพังเมื่อเขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว พ่อแม่ก็จำต้องถอนตัวจากหน้าที่ ปล่อยให้ลูกเผชิญปัญหาต่างๆด้วยตนเองต่อไปอย่างช่วยไม่ได้ แม้ว่าจิตใจของพ่อแม่จะอ่อนไหวชอกช้ำเพียงใด ความหมดหนทางก็ทำให้พ่อแม่จำต้องถอนตัวเอาเมื่อปลายเหตุ หลักประกันความสุขความสำเร็จของลูกที่มั่นคงถาวรที่สุดที่พ่อแม่จะพึงให้กับลูกได้มีอยู่เพียงสิ่งเดียวเท่านั้นคือ การปลูกฝังจิตสำนึกที่ดีให้กับลูก จิตสำนึกที่ดีเป็นสิ่งที่ลูกจะไม่ได้มาจากการศึกษาในโรงเรียน ประสบการณ์หรือจากการดำเนินชีวิตเป็นผู้ใหญ่ […]

ณ ริมฝั่งของความไกลห่าง …จากหัวใจติดแสตมป์

ระหว่างทาง บางคนเคยเขียนกลอนเพราะอ่อนไหว จากใต้เส้นศูนย์สูตร ‘ทวงถาม’ มาถึงคนอยู่แถวเส้นละติจูดที่สิบห้า..ก็เคย _______________________________________ ณ ริมฝั่งของความไกลห่าง ฟังคิดถึงเฝ้าทวงถามความคิดถึง อยู่เงียบๆ ในหัวใจอึงคะนึง เคยยินถึงฝั่งโน้นไหม…หรือไม่เคย เพราะ ‘คิดถึง’ มิได้หมายแค่ ‘คิดถึง’ บางครั้งจึงเกินกว่าสามารถเอ่ย บางคราวรู้ ในสิ่งซึ่ง ไม่เคยรู้เลย หลายครั้งเคยเห็นความว่างเปล่า…มีตัวตน ประสาอะไรกับหัวใจเขา ใจของเราเดาใจเรายังสับสน ตอบคิดถึง มาให้ถึง ให้อึงอล ให้หนึ่งคน มีความหมาย… …และหายใจ กูนุงบาตูร์ […]

ปรัชญาวาทะ จากนวนิยายเรื่อง ‘จอมดาบหิมะแดง’ โดย โกวเล้ง

ความหมายของชีวิตคือ ต่อสู้สืบไปไม่หยุด ขอเพียงท่านเข้าใจประการนี้ ชีวิตของท่าน ก็มิใช่ไร้ความหมายอีก ความคับแค้นลำเค็ญในชีวิตคน ความจริงเป็นการรอคอยให้ผู้คนไปสยบพิชิตด้วยตนเอง ……………………………. มีเรื่องมากหลาย ที่พอจะบันดาลให้ผู้คนแก่ชราคิดคะนึงหา สามารถบันดาลคนแก่ชราเจ็บช้ำกังวล ก็สามารถบันดาลให้คนแก่ชรา หากความทะเยอทะยานของผู้คนยิ่งใหญ่เกินไป มากหลายเกินไป ก็ต้องชรารวดเร็วยิ่ง ความทะเยอทะยาน ที่จริงก็เป็นความทุกข์ทรมานยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ …………………………… คนมีชีวิตอยู่เพียงเพื่อให้จิตใจของตัวเองสงบสบาย หากกระทั่งความรื่นรมย์ของชีวิตยังไม่มี อย่างนั้น แม้นับว่ามันมีชื่อเสียงเกรียงไกร ทรัพย์สมบัติมหาศาล อิทธิพลอำนาจสูงส่ง อยู่สืบไปก็จะมีประโยชน์อะไร ……………………………. บทคัดลอกส่วนหนึ่งจากหนังสือ ชีวิต ความแค้น และความเหงา […]