นักเดินทาง

นักเดินทาง จะก้าวย่างสู่หนไหน สู่ขอบฟ้าหรือโค้งรุ้งแสนไกล บอกได้ไหม…นักเดินทาง ……………………. วันเวลาผ่านพ้น เดินดุ่มดั้นด้นจนฟ้าสาง พบหรือยังจุดหมายปลายทาง หรือยังอยู่ห่าง…สุดปลายฟ้า …………………… ขอบฟ้าขลิบสีทอง งามระรองอยู่เบื้องหน้า นักเดินทางหายไปกับกาลเวลา ใครจะกลับมาบอกข่าวคราว @@@@@@@@@@ ผู้เขียน – ขวัญจิตต์ ชุมแก้ว คัดลอกจากนิตยสารแพรวสุดสัปดาห์ … More

ที่รักของฉัน..คุณจะรักฉันไหม

ที่รักของฉัน….คุณจะรักฉันไหม ถ้าคุณได้รู้ว่า…. ฉันมีเพียงความกล้าเป็นบ้าน ฉันมีแต่ความรักเป็นอาหาร และยามที่หัวใจแสนร้าวราน ฉันมีความมุ่งมั่น…เป็นยารักษามัน เสื้อผ้าของฉันนั้นหรือ ถักทอขึ้นจากสองมือที่หมายแก้ไข และด้วยเส้นไหมแห่งความอดทน ฉันมีเพียงแค่นี้สำหรับชีวิต กับความคิดเพื่อมนุษยชาติ… ถ้าคุณคิดจะรักฉันก็มาเถิด…อย่าได้ขลาดกลัวอยู่เลย สลัดความเห็นแก่ตัวออกจากหัวใจ แล้วเราก้าวไปด้วยกัน ที่รักของฉัน…คุณอย่าได้ลังเลหรือหวาดหวั่น ขอเพียงให้คุณเชื่อมั่น แล้ววันที่ผืนดินไม่มีขีดคั่นแห่งชนชั้น วันที่หัวใจมนุษย์แปรเปลี่ยนเป็นสีเดียวกัน ก็จะไม่ไกลเกินฝันเลย @@@@@@@@@@ … More

ความคิดถึง

ในยามเหนื่อยยากและอ่อนแรง เธอจะรู้ไหม มีใครคิดถึงเธออยู่ เป็นกำลังใจ เป็นผ้าห่มกั้นลมหนาว ความคิดถึง มีมากมายท่วมเมฆ เกาะเกี่ยวถึงเสี้ยวจันทร์ เป็นชิงช้าโล้แกว่งไกว เธอจะรู้ไหม เมื่อแหงนมองจันทร์ ยามจันทร์ทอแสงวับวาว ความคิดถึงของฉัน จะโอบกอดเธอไว้ เนาว์นาน…. @@@@@@@@ ผู้เขียน : ฉายอรุณ คัดลอกจากนิตยสารแพรวสุดสัปดาห์ … More

ยืนอยู่บนฝั่ง มองความหลังครั้งก่อน

ยืนอยู่บนฝั่ง มองความหลังครั้งก่อน ความฝันไม่ย้อนคืน ความรักเลือนลา ฟ้าเคยสวยก็ดูโศก โลกเคยหมุนก็ดูนิ่ง รอบกายทุกสิ่ง เงียบงันในดวงใจ ตะวันจะลับฟ้า ปล่อยน้ำตารินไหล ปลุกปลอบความหวังห่างไกล ให้กำลังใจตนเอง ยืนอยู่บนฝั่ง มองความหลังครั้งก่อน ความฝันไม่ย้อนคืน ความรักเลือนลา @@@@@@@@@@ ผู้เขียน : เสี้ยวจันทร์ … More

ฝนกับกวี

เมื่อฝนแล้ง กวีมีข้ออ้าง ว่าลมฟ้ามิอำนวย กวีไม่อาจเขียนลำนำได้ โดยปราศจากแรงบันดาลใจของลมฝน หากเมื่อฝนมา กวีลิงโลดใจกับหยาดน้ำ เสียงเม็ดฝนกระทบหลังคามุงจาก เย้ายวนใจ ให้กวีหลับฝัน กวีจึงหลับ เมื่อฝนมา และไม่มีแรงบันดาลใจ เมื่อฝนแล้ง กวี จึงมิได้เขียนบทกวี @@@@@@@ ผู้เขียน : ลาลาบาย … More

กับคืนวันที่ผ่านเลย

เมื่อหัวใจที่เปลี่ยวเหงา มอดไหม้เป็นเถ้ากับเวลา คืนและวันที่ผ่านพา ก็ไร้ค่าจะจดจำ ไม่เจ็บแปลบแต่รู้สึก ลึกๆก็เพียงแค่ช้ำ เล็กๆเป็นรอยด่างดำ ตอกย้ำติดตรึงหัวใจ ……………… ถ้าหากวันนั้น.. ถามว่าไหวหวั่นบ้างไหม มากมายเสียจนหม่นไหม้ คงแทนคำตอบได้ดี ……………… แล้วเวลาก็ผันผ่าน ความแกร่งกร้านก็แทนที่ สูดลมยืดอกเต็มปรี่ ขอบคุณบทเรียนที่ได้ ……………… ถ้าหากวันนี้.. … More

ใจต่างทราย

สายน้ำซึมสู่ทราย ทรายจึงเปียกชุ่ม ความรักซึมสู่ใจ ใจจึงชื้นฉ่ำ ————– เพราะดวงใจต่างผืนทราย เมื่อความรักระเหยหาย ใช่เพียงความชุ่มชื้นที่จากไป กระทั่งแสงดาวก็ดับลง @@@@@@@@ ผู้เขียน : ปีชา คัดลอกจากนิตยสารแพรว ฉบับที่ 251 10 กุมภาพันธ์ 2533

ตักของแม่คือห้องเรียนแรกของลูก

“ตักของแม่คือห้องเรียนแรกของลูก” “ลูกจะเป็นครูที่ยิ่งใหญ่ของชีวิต แต่ก็รู้ด้วยว่า ลูกจะทำลายโลกส่วนตัวและความฝันบางอย่าง” คัดลอกจากนิตยสารอิมเมจ สิงหาคม 2542 คอลัมน์ Attitude her โดย โคลญ่า หน้า 42

ลั่นทม

ร่ำ ร่ำ มารำเพย กลิ่นคุ้นเคยว่าลั่นทม ขาว ขาว ชวนชื่นชม ช่างสวยสมยามเบ่งบาน รอน รอน จะลาแล้ว บทเพลงแผ่วแว่วขับขาน ร่ำ ร่ำ มาช้านาน จึงถึงกาลจะร่วงโรย ร่ำ ร่ำ และ รอน … More

ข้อเท็จจริงที่ว่าผมว้าเหว่

ข้อเท็จจริงที่ว่าผมว้าเหว่ หมายถึงความต้องการของผมยังมีอยู่ ข้อเท็จจริงที่ว่าความต้องการของผมยังมีอยู่ หมายถึงชีวิตของผมยังมีอยู่ ข้อเท็จจริงที่ว่าชีวิตของผมยังมีอยู่ หมายถึงความใฝ่หาของผมยังมีอยู่ ข้อเท็จจริงที่ว่าความใฝ่หาของผมยังมีอยู่ หมายถึงในเวลาข้างหน้า ผมยังอาจได้คุณมาเป็นของผม @@@@@@@@ ผู้เขียน – โช บุงฮัง. กวีเกาหลี คัดลอกจากนิตยสารแพรวสุดสัปดาห์ ฉบับที่ 180 1 สิงหาคม … More