Skip to content

Category: Love Quotes

ความฝัน

ความฝัน @@@@@@@@ หากมีเวลาว่าง.. ฉันชอบนั่งคิดถึงเธอ เสื้อขาวตัวที่เธอชอบพับแขน และกางเกงยีนส์เก่าเก่าของเธอ ตัดผมให้สั้นกว่านี้อีกได้ไหม มันทำให้เธอดูอ่อนหวาน เหมือนเด็ก..เหมือนดอกไม้ มีกำไลเงินมาฝากเธอ เก็บไว้ในห้องรกเรื้อ เมื่อไหร่จะได้พบเธออีก มีหนังสือสักเล่มไหม เรื่องแปลที่โรมานซ์ก็ได้ อยากอ่านความรู้สึกของเธอ พรุ่งนี้..หากฉันมีเวลา ฉันอยากเล่าความฝันให้เธอฟัง มีดอกไม้บ้างไหม ฉันอยากเห็นดอกคาร์เนชั่น มีความฝันบ้างไหม ฉันอยากร่วมรู้ความฝันของเธอ ให้ฉันสร้างฝันให้เธอได้ไหม ฉันมีกำไลและเส้นผมที่เหยียดยาว มีดวงดาวและความหมาย ที่จะมอบให้เธอ @@@@@@@@ ผู้เขียน : อำนวย ชำนาญ […]

ฉันรู้ว่าเธอไม่มีวันรักฉันได้

ฉันรู้ว่าเธอไม่มีวันรักฉันได้ แต่เธอก็ห้ามหัวใจฉันไม่ได้เช่นกัน เพราะมันเป็นความรู้สึกส่วนตัวของฉัน ที่อยากจะผูกพันอยู่กับเธอ และฉันก็ไม่ต้องการอะไร ขอแค่มีเธอในใจอยู่เสมอ กับบางโอกาสที่อาจจะได้พบเจอ เพราะฉะนั้นเธอไม่ต้องกังวล เมื่อถึงวันหนึ่งข้างหน้า เมื่อถึงเวลาที่ทุกอย่างผ่านพ้น เมื่อเราต้องจากไปตามทางของแต่ละคน ฉันก็..คงจะทนกับสิ่งนั้นได้ ชีวิต..มันก็แค่นี้ อยู่ไม่กี่ปีก็ตายจากกันไป ถ้าหากมีโอกาสจะทำอะไรได้ เช่นถ้ามีความรักจะแบ่งปันให้ใคร ทำไม..ฉันจะไม่ให้สิ่งนั้นกับเธอ @@@@@@@@@@ ผู้เขียน – วสาน์ คัดลอกจากนิตยสารลลนา ฉบับที่ 441 เดือนพฤษภาคม 2534

เพราะห่วงเพราะหวง…เหมือนดวงใจในดวงตา

เพราะห่วงเพราะหวง..เหมือนดวงใจในดวงตา @@@@@@@ ถ้าเหนื่อยบ้างอ้างว้างบ่อย ฉันนี่แหละจะคอยดูแลให้ ก็เราเป็นเพื่อนไม่เหมือนใคร ยามใกล้ใส่ใจ ยามไกลอาทร อย่าวิตกสับสนคนดี ชีวิตบางทีซับซ้อน ทั้งทุกข์ทั้งสุขสนุกทุกตอน พอพรากจากจรเรื่องร้อนใสเย็น เหนื่อยบ้างช่างเถิด อะไรจะเกิด อะไรจะเป็น ทำไม่รู้ ไม่ดู ไม่เห็น ลำเค็ญเท่าไหร่ เตือนใจไม่แคร์ เพราะห่วงเพราะหวงเหมือนดวงตา เหมือนคำสัญญา ให้แล้วแน่วแน่ เพราะรักเพราะหวังไม่ชังเชือนแช ปรารถนาเพียงแค่แลเห็นยิ้มเธอ เชื่อไหมคนดี เพื่อนที่สำคัญ เป็นความเชื่อมั่น เป็นฝันเสมอ เชื่อไหมคนดี ฉันนี้เพื่อนเกลอ […]

เสียงเรียกของชีวิต กวักมือเรียกเธอ

@@..เสียงเรียกของชีวิตกวักมือเรียกเธอ..@@ หากเธอมีความรัก เธอจะเก็บความรักไว้ไหม หากเธอมีความฝัน เธอจะยังรู้สึกว้าเหว่อยู่หรือ หากเธอมีใครสักคนเคียงข้าง เธอจะเฝ้ามองคนอืนหรือไม่ …………. ฉันไม่แน่ใจ ฉันไม่อยากทำความเข้าใจ ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ แล้วความคิดถึงของคนสองคนจะงดงาม ………….. เสียงเรียกของชีวิต กวักมือเรียกเธอให้เข้าไปดูใกล้ๆ มนตรากลางคืน เสน่หาของความแปลกหน้า…และผู้คน ……………. ความรักยังมีอยู่อีกหรือ ความฝันอ่อนล้า ใครจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ปล่อยให้เธอหมุนรอบโลก …………….. สายลมพัดผ่าน ฉันเห็นดอกไม้สีชมพูร่วงลงเกลื่อนพื้น ฉันรู้สึกได้ถึง ร่องรอยความเศร้าที่ใกล้จะมาถึง ผู้เขียน : เสี้ยวจันทร์ […]

ฉัน เธอ และเขา

@@..ฉัน เธอ และเขา ..@@ ฉันอยากให้เธอเห็น สิ่งซ่อนเร้นบนหน้าเขา บางคนบนโลกเรา ยังเงียบเหงาอยู่ทุกวัน ฉันอยากให้เขากล้า แสวงหาความใฝ่ฝัน จับมือกันและกัน โดยมิหวั่นสิ่งใดใด ฉันอยากให้เขาสู้ ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ใหม่ ก้าวเดินอย่างมั่นใจ เหมือนใครใครในสังคม ฉันอยากให้เขายิ้ม สองแก้มพริ้มไร้ขื่นขม สดชื่นใจรื่นรมย์ ได้เชยชมแต่ความดี ฉันอยากให้เธอสร้าง แสงสว่างบนโลกนี้ ด้วยใจเปี่ยมไมตรี ด้วยชีวีและปัญญา ฉันอยากให้เธอหวัง อีกสักครั้งอย่าอ่อนล้า ช่วยซับหยาดน้ำตา บนใบหน้าเด็กพิการ ผู้เขียน : […]

บันทึกบนทางผ่าน

@@..บันทึกบนทางผ่าน..@@ ลมฝนเพิ่งพ้นผ่านไปเมื่อวันก่อน อีกไม่นานหรอก..ลมหนาวก็จะมาถึง มาอบรำ่รวงข้าวให้สุกปลั่ง เรืองรอง เป็นสีทองทาบทาท้องทุ่ง รอคมเคียวเก็บเกี่ยวขึ้นยุ้งฉาง อย่างเงียบๆ ระหว่างอ้อมกอดของขุนเขาและผืนนา ชีวิตที่เคลื่อนไหวไปอย่างเรียบง่าย ภายใต้กรอบแห่งฤดูกาล และสังคมแห่งการพึ่งพา ระหว่างชีวิตกับธรรมชาติ อาทรร้อยรัดกันมาเนิ่นนาน ถึงวันนี้..ความเปลี่ยนแปลงแห่งสังคมเมืองกำลังเดินทางมาถึง เหมือนลมร้ายในเดือนมรสุม ผืนนาแหลกยับ กลับกลายเป็นแปลงดอกไม้สวย เถียงนาหลังคาจากกว้างยาวชั่ววาเปลี่ยนไป กลายเป็นเรือนพักสำหรับนักท่องเที่ยว ดาวเดือนก็เลือนลับด้วยแสงระยับจากดวงไฟสาดไสวไปทั้งหุบเขา ที่ระงมอยู่ด้วยบทเพลงแทนเสียงขับขานของเรไร ในอ้อมกอดของขุนเขาวันนี้ ตลอดฤดูพรรษาไม่มีผืนนาเขียวเหมือนวันเก่า ลมหนาวจะเหงาหรือเปล่า เมื่อทั้งหุบกว้าง ไร้รวงข้าวสีทองที่เคยทักทายใต้แสงตะวันอุ่น ชาวนาวันนี้คือตำนานแห่งประวัติศาสตร์ จะมีก็แต่ คนงาน […]

มนุษย์

@@. . มนุษย์ . . @@ โครงกระดูกเป็นโครงสร้างหลักของมนุษย์ ที่ไม่มีความแตกต่างที่ชัดเจน มนุษย์ทุกคนจึงคล้ายกันหมด มิปรารถนาสิ่งใด เนื้อหนังที่ห่อหุ้มร่างกายเป็นเพียงส่วนเสริม ที่ก่อให้เกิดความแตกต่างด้านรูปธรรม ของมนุษย์แต่ละคน ความคิด จิตใจ ความรู้ ความรู้สึก เป็นกระแสพลังแห่งความเปลี่ยนแปลงที่เป็นนามธรรม อันยากที่จะสัมผัสได้อย่างลึกซึ้ง และรู้ทัน ในมนุษย์จึงเต็มไปด้วยกระแสแห่งความซับซ้อน ที่ก่อให้เกิดกระแสแห่งความขัดแย้งขึ้นตลอดเวลา เพื่อสนองความปรารถนาแห่งมนุษย์ และมนุษย์มักลืมนึกถึงโครงสร้างหลักของตัวเอง จึงทำให้มนุษย์ไม่สิ้นสุดความปรารถนา..เสียที ผู้เขียน : กร ศิริวัฒโน คัดลอกจากนิตยสารแพรว […]