บันทึกประจำวัน

#บันทึกประจำวัน การบ้านเขียนซะป๊ะ 4/12 จากชั้นเรียนเขียนกับครูปราย พันแสง วันนี้ครูให้หัดเขียนบันทึกประจำวันค่ะ ————————— เช้านี้ตื่นมาสดชื่นมาก ลุกขึ้นมาแต่งตัวไปทำงาน สามีขับรถไปส่งที่ทำงานเป็นประจำเหมือนทุกวันตลอดช่วงเวลาตั้งแต่แต่งงานกันมา วันนี้ก็เหมือนทุกๆวันทำงานของฉัน ที่ต้องฝ่ารถติดกว่าจะได้ขึ้นทางด่วน ข้ามเมืองจากฝั่งธน เข้าเมืองไปแถบลาดพร้าว เพื่อเข้าออฟฟิศ เป็นเพราะเมื่อคืนเข้านอนแต่หัวค่ำ หลังจากนอนดึกติดต่อกันมาหลายวัน เมื่อคืนร่างกายก็ส่งสัญญาณเตือนให้พักผ่อน ด้วยการลืมตาไม่ขึ้น หลังกลับมาถึงบ้าน … More

ฉันเป็นตัวฉันเอง

#ฉันเป็นตัวฉันเอง การบ้านวันนี้ครูให้สำรวจตัวตนแล้วเล่าเรื่องออกมาค่ะ การบ้าน 3/12 จากชั้นเรียนเขียนกับครูปราย พันแสง สำรวจประตูกล ‘เรื่องของคุณ’ ‘ ฉันเป็นตัวฉันเอง’ ฉันกำลังนั่งเขียนรีวิวซีรีส์เกาหลีในเพจที่ฉันดูแลอยู่ ตอนที่เฟสบุ๊คขึ้นเตือนมาว่าการบ้านครูข้อใหม่มาแล้ว กำลังฟินกับเรื่องราวโรแมนติกในซีรีส์ที่ดูแล้วชอบ จึงรีบเขียนเล่าบรรยายชักชวนแฟนเพจมาดูด้วยกัน อารมณ์จึงดีเป็นพิเศษ เพราะแฟนเพจชอบเหมือนฉัน คอมเมนท์กันกระจายเรื่องความน่ารักของพระเอก และความสนุกของเนื้อเรื่องที่เพิ่งได้ดูไปได้แค่สี่ตอน ฉันยอมรับว่าตนเองเป็นคนโรแมนติก เป็นเด็กหญิงช่างฝัน … More

ธรรมศาสตร์ที่คิดถึง

#ธรรมศาสตร์ที่คิดถึง การบ้านหัวข้อ ‘ลายสักนักเขียน’ Blue Box Tattoo ใครอยากรู้หลักการเขียนโดยใช้ Bluebox Tattoo ไปลงเรียนเขียนกับครู ‘ปราย พันแสง นะคะ ฉันเรียนแล้วทำให้เขียนได้เร็วและเขียนอะไรได้ยาวขึ้นค่ะ แล้วความสุขในโลกแห่งการเขียนจะบังเกิด เรื่อง ‘ธรรมศาสตร์ที่คิดถึง’ ในช่วงชีวิตที่ผ่านมา มีช่วงชีวิตสำคัญช่วงหนึ่งที่มีส่วนสำคัญทำให้ตัวฉันเป็นฉันอยู่อย่างทุกวันนี้ คือช่วงเวลาสี่ปีในมหาวิทยาลัย … More

คิดให้เป็นเรื่อง

วันนี้เริ่มเข้าสู่ชั้นเรียนเขียนกับครูปราย พันแสง เริ่มวันแรกกับคอร์สหลักค่ะ การบ้าน 1/12 หัวข้อ ‘คิดให้เป็นเรื่อง’ ‘เรื่องราวในความคิด’ วันนี้เข้าคอร์สเรียนเขียนอย่างจริงจังวันแรก หัวข้อแรกก็ยากแล้ว นี่คือปัญหาใหญ่ที่สุดของฉันเลยก็ว่าได้ เป็นมาตั้งแต่ก่อนเข้ามาเรียน คือ ไม่รู้จะเขียนอะไร แต่ในเมื่อวันนี้เป็นการบ้านที่ต้องคิดๆๆ ออกมานำเสนอให้ครู ก็ลุยเลยค่ะ เรื่องที่หนึ่ง ชื่อเรื่อง -ในทุกเรื่องราวมีบทกวีแทรกอยู่ … More

เมื่อหัวใจไม่ยอมแก่

#เมื่อหัวใจไม่ยอมแก่ การบ้านชั้นเรียนเขียนวันที่เจ็ด กับครูปราย พันแสง หัวข้อ ‘นามของคน เงาของไม้’ ‘เมื่อหัวใจไม่ยอมแก่’ เช้านี้ตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่ทำ คือเปิดอ่านงานเขียนในกรุ๊ปไลน์ เห็นครูปรายมาโพสต์หัวข้อการบ้าน ‘นามของคน เงาของไม้’ แล้ว เอ๊ะ เราเขียนการบ้านเล่าเรื่องที่มาของนามปากกาไปแล้วเมื่อวันก่อนนี่นา เลยตัดสินใจเปลี่ยนมาเล่าที่มาของชื่อเพจเฟสบุ๊คงานอดิเรกของตัวเองแทนค่ะ เพจเฟสบุ๊คเพิ่งเริ่มมาเป็นงานอดิเรกของฉันเมื่อราวสองปีก่อน เริ่มต้นจากการชอบดูซีรี่ส์เกาหลีในช่วงเวลาว่าง … More

งานที่ทำให้เราเป็นเรา

#งานที่ทำให้เราเป็นเรา การบ้านชั้นเรียนเขียนวันที่หกกับครูปราย พันแสง หัวข้อ ‘จักรยานแห่งชีวิต’ ‘งานที่ทำให้เราเป็นเรา’ ในห้องทำงานที่บรรยากาศเงียบสงบ อุปกรณ์สำนักงานครบครัน ฉันนั่งทำงานที่นี่เงียบๆคนเดียว ห้องด้านในเป็นห้องของเจ้านาย วันนี้ปิดไฟเงียบ เพราะท่านไม่ได้เข้าสำนักงาน ฉันจึงเป็นเจ้าของพื้นที่นี้แต่เพียงผู้เดียว เจ้านายฉันเป็นผู้ใหญ่ใจดี วันนี้แม้จะล่วงเข้าปีที่เจ็ดสิบเอ็ดของท่าน ท่านก็ยังดูเป็นหนุ่มสมาร์ท กระฉับกระเฉง ออกกำลังกายทุกวัน ฉันทำหน้าที่เลขานุการให้ท่านในองค์กรชั้นนำแห่งนี้มาร่วมยี่สิบเจ็ดปี สำหรับผู้คนในยุคใหม่ที่เลขานุการอาจไม่จำเป็นไปแล้ว … More

เด็กน้อยผู้เข้มแข็ง

#เด็กน้อยผู้เข้มแข็ง การบ้านชั้นเรียนเขียนวันที่ห้ากับครูปราย พันแสง หัวข้อ ‘การเกิดต้องผ่านเลือด’ ‘เด็กน้อยผู้เข้มแข็ง’ ภาพลูกชายคนเล็กเมื่อครั้งแรกคลอด สิบสี่ปีมาแล้ว เมื่อได้มองครั้งใด จะนึกถึงเหตุการณ์ช่วงเวลานั้น ช่วงเวลาที่แม่คนนี้น้ำตาอาจเป็นสายเลือด ตามคำเปรียบเปรยที่เราได้ยินบ่อยๆ ช่วงเวลาที่ลูกต้องออกมาดูโลกก่อนกำหนด ด้วยน้ำหนักเพียง 2,510 กรัม ตัวแดงก่ำกะจิดริด และเมื่อเกิดมามีอาการผิดปกติ จนต้องผ่าตัดลำไส้ในวันแรกที่ลูกลืมตาดูโลกได้ไม่กี่ชั่วโมง เจ้าตัวน้อยนิด … More

พ่อผู้ไม่เคยหยุดพัก

#พ่อผู้ไม่เคยหยุดพัก การบ้านในชั้นเรียนเขียน วันที่สี่กับครูปราย พันแสง หัวข้อ ‘บิดาแห่งสรรพสิ่ง’ ‘พ่อผู้ไม่เคยหยุดพัก’ ทันทีที่เห็นหัวข้อการบ้านของครูในวันที่สี่ น้ำตาฉันก็รื้นขึ้นมาทันที ความคิดถึงพ่อเอ่อล้นท่วมท้นใจขึ้นมาจนต้องกลืนก้อนสะอื้นไว้ ภาพความทรงจำเกี่ยวกับพ่อค่อยๆผุดขึ้นมามิหยุดหย่อน กี่ปีแล้วนะที่พ่อจากครอบครัวเราไป ใช่สิ มากกว่าอายุลูกสาวคนโตของฉันเสียอีก เพราะพ่อจากไปก่อนที่จะได้เห็นหลานคนแรกของบ้าน ยี่สิบกว่าปีมาแล้ว พ่อเป็นหนุ่มลูกจีนแต้จิ๋วที่หนีความทุกข์ยากลำบากมาจากเมืองจีน มาอาศัยและเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเมืองไทยกับอากงและอาม่า จำได้ว่าอากงเป็นหลงจู๊ในโรงแรมจีนแถวบ้าน พ่อที่เป็นลูกชายคนเดียว … More

ฉันยังมีเธอเป็นที่รัก

#ฉันยังมีเธอเป็นที่รัก การบ้านในชั้นเรียนเขียนวันที่สามกับครูปราย พันแสง หัวข้อ ‘หมึกหยดเดียว’ ครูให้ขัดเกลาเรื่องที่ชอบจากการบ้านวันที่หนึ่งและสองชิ้นที่ชอบ ฉันเลือกงานเขียนจากการบ้านวันที่หนึ่งมาขัดเกลาแต่งเติมเป็นงานชิ้นใหม่ ‘ฉันยังมีเธอเป็นที่รัก’ … ท่ามกลางโลกที่วุ่นวาย เราทุกคนเหมือนเครื่องจักรกลตัวน้อย เป็นมนุษย์งานที่วิ่งวนเป็นลูปอยู่ในแถวในแนวของตน ในท่ามกลางแถวมดงานของเรา ฉันยืนอยู่ข้างหน้า เธอยืนอยู่ข้างหลัง สะกิดฉันเบาๆ พร้อมยื่นดอกไม้กะจิดริดดอกเล็กๆให้แก่ฉัน ภาพที่ปรากฏตรงหน้า ฉันรับรู้ได้ถึงความรักของเธอ จากภาพการบ้านในชั้นเรียนเขียน … More

เขาใหญ่ในความทรงจำ

‘เขาใหญ่ในความทรงจำ’ การบ้านในชั้นเรียนเขียนกับครูปราย พันแสง วันที่สอง หัวข้อ ‘สินในลม’ ——————— ในวันหนาวๆ ฉันมักจะคิดถึงเขาใหญ่ คิดถึงป่าเขียว อากาศสดชื่น ต้นไม้ครึ้มรอบๆ ราวป่า เส้นทางคดเคี้ยวไปมา และสายลมอ่อนไหวที่พัดพาความสุขมาให้ ฉันมักจะเลือกไปเที่ยวเขาใหญ่ทุกครั้งที่ถึงหน้าหนาว ถามว่าเบื่อไหม ไม่เคยเบื่อ แถมคิดถึงทุกปี เมื่อครั้งลูกยังเล็ก … More

ที่มาของนามปากกา ‘แก้วเจ้าจอม’

ที่มาของนามปากกาฉัน ‘แก้วเจ้าจอม’ การบ้านในชั้นเรียนเขียนวันที่สอง หัวข้อ ‘สินในลม’ ‘ที่มาของนามปากกา’ ดอกแก้วเจ้าจอมบานในภาพนี้เป็นภาพเก่าที่ถ่ายไว้เมื่อสองปีก่อน แรกเริ่มเดิมทีฉันไม่เคยรู้จักต้นไม้ชนิดนี้เลย ปีที่ซื้อบ้านใหม่ และมองหาพันธุ์ไม้มาปลูกริมรั้วหน้าบ้าน เราได้ต้นไม้ชื่อเพราะนี้มาจากงานบ้านและสวน คนขายบอกว่าเป็นต้นไม้หายาก และเป็นต้นไม้ที่ในหลวงรัชกาลที่ห้า ท่านทรงนำมาจากชวาเมื่อครั้งท่านเสด็จประพาส และนำมาปลูกในเขตพระราชอุทยานวังสวนสุนันทา และต่อมาภายหลังได้กลายมาเป็นดอกไม้สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ฉันประทับใจในเรื่องราวที่มามาก ตอนที่ได้ต้นแก้วเจ้าจอมนี้มา ลำต้นสูงเพียงเท่าความสูงของฉันได้ เรานำมาลงไว้ตรงรั้วหน้าบ้านติดกับประตูทางเข้าบ้าน … More

หลุมหลบภัยที่บ้าน

‘หลุมหลบภัยที่บ้าน’ การบ้านในชั้นเรียนเขียนวันที่สอง หัวข้อ ‘สินในลม’ ภาพที่ถ่ายออกมาเป็นตู้หนังสือในห้องหนังสือที่บ้านค่ะ เป็นที่ที่ฉันใช้เวลาว่างหลังจากงาน เป็นหลุมหลบภัยส่วนตัว เป็นที่พักใจยามเหนื่อยล้า ทุกคนในบ้านจะรับรู้กันว่านี่คือที่ประจำของฉัน ฉันจะอยู่ที่นี่เสมอ ห้องหนังสือนี้เป็นห้องที่ฉันร่างแบบเตรียมไว้ว่าจะต้องมีตั้งแต่เริ่มซื้อบ้าน เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาในวัยเด็ก ฉันมักจะอาศัยอ่านหนังสือจากห้องสมุดที่โรงเรียนบ้าง ยืมจากร้านเช่าหนังสือบ้าง แอบไปอ่านหนังสือในตู้ที่บ้านลุงบ้าง ดังนั้นความใฝ่ฝันจากวัยเด็กคือ เมื่อฉันโตขึ้น ฉันจะต้องมีตู้หนังสือส่วนตัว เอาไว้เก็บหนังสือสารพัดที่ฉันอยากอ่าน และอยากสะสม … More