ฉันยังมีเธอเป็นที่รัก

‘ฉันยังมีเธอเป็นที่รัก’ เรื่องราวแรงบันดาลใจจากภาพ ‘ดอกไม้’ … ท่ามกลางโลกที่วุ่นวาย เราทุกคนเหมือนเครื่องจักรกลตัวน้อย เป็นมนุษย์งานที่วิ่งวนเป็นลูปอยู่ในแถวในแนวของตน ในท่ามกลางแถวมดงานของเรา ฉันยืนอยู่ข้างหน้า เธอยืนอยู่ข้างหลัง สะกิดฉันเบาๆ พร้อมยื่นดอกไม้กะจิดริดดอกเล็กๆให้แก่ฉัน ภาพที่ปรากฏตรงหน้า ฉันรับรู้ได้ถึงความรักของเธอ ถ้ามองออกไปข้างนอก ในชีวิตจริงๆของเธอกับฉัน เราต่างคนต่างทำหน้าที่ความรับผิดชอบของตน เราอาจนิ่งเงียบอยู่ด้วยกันทั้งวัน คำพูดใดๆ อาจมิได้เอื้อนเอ่ยออกมา เธอพูดน้อย ฉันก็พูดน้อย แต่ฉันรับรู้ความรักของเธอได้ จากสวนหน้าบ้านที่เธอดูแลให้ฉันสดชื่นทุกครั้งที่ก้าวผ่านประตูหน้าบ้านออกไปชื่นชมมัน ดอกไม้เล็กๆดอกเดียวในบรรยากาศรอบตัวที่แห้งแล้ง

หน้าที่กับหัวใจ

‘หน้าที่กับหัวใจ’ … วันแรกของการเรียนเขียน กับครูปราย พันแสง ครูให้ภาพเป็นโจทย์มาห้าภาพ นั่งดูภาพทั้งห้าแล้ว ฉันรู้สึกว่ามันเกี่ยวโยงกัน แล้วก็เลยสรุปเป็นคำสั้นๆในใจว่า ภาพชุดนี้น่าจะว่าด้วยเรื่องราวของ ‘ หน้าที่กับหัวใจ’ ขอพูดถึงภาพแรกแบบเน้นๆภาพเดียวค่ะ ภาพแรก – รถบัส บอกเรื่องราวของร่างกายที่จำใจฝืนทน ภาพสาวน้อยถูกฉุดกระชากขึ้นรถไปทั้งๆที่นั่งหันหลัง บ่งบอกว่าเธอไม่อยากไป แต่ต้องไป เธอต้องทำตามหน้าที่ มิใช่หัวใจ (1) บางทีก็นึกถึงตัวเองสมัยสาวน้อย ไม่อยากตื่นไปทำงานเลย

OurStorybegin เพจเฟสบุ๊คงานเขียนของฉัน

จุดเริ่มต้นของเพจนี้เกิดขึ้นในชั้นเรียนเขียน เป็นคอร์สเรียนเขียนกับครู ‘ปราย พันแสง นักเขียนชื่อดังคนโปรดของฉัน ในแต่ละวันจะมีการบ้านให้นักเรียนหัดเขียน ฉันอยากจะบันทึกไว้ตรงนี้เป็นที่ระลึกสักหน่อยว่า หัวข้อการบ้านของครูใช้คำสละสลวยทุกวัน ฉันชอบมาก ‘ ไล่จับอากาศ’ ‘สินในลม’ ‘หมึกหยดเดียว’ ‘บิดาแห่งสรรพสิ่ง’ ‘การเกิดต้องผ่านเลือด’ ‘จักรยานแห่งชีวิต’ ‘นามของคน เงาของไม้’ ‘คิดให้เป็นเรื่อง’ ‘ลายสักนักเขียน’ ‘สำรวจประตูกล เรื่องของคุณ’ ‘เขียนบันทึกประจำวัน’ ‘ปั้นลมให้เป็นตัว’ ‘การตรวจแก้ต้นฉบับ’

1 3 4 5