เมื่ออยู่ในความเงียบ ฉันมีความรักเป็นเพื่อน

#เมื่ออยู่ในความเงียบฉันมีความรักเป็นเพื่อน ฉันชอบบรรยากาศแห่งความเงียบสงบ มีเพียงความคิดดังอยู่ข้างใน ฉันมีความสุขกับการอยู่คนเดียวได้ทั้งวัน ใช้เวลาแห่งความเงียบเรียนรู้อารมณ์ความคิดและความปรารถนาในชีวิต เพื่อทำความเข้าใจตนเองและผู้คนรอบข้าง ภาพกิ่งก้านสาขาของต้นไม้ใหญ่หน้าร้านอาหาร ที่มีแต่โต๊ะที่ว่างเปล่า ไร้ผู้คน บรรยากาศดูเงียบสงบและสวยงาม ภาพนี้จึงทำให้ฉันนึกถึงช่วงเวลาแห่งความเงียบ มิใช่ความเหงา เป็นช่วงเวลาที่เกิดขึ้นในใจบ่อยๆ ยามที่ต้องใช้ความคิด เรียนรู้ให้ลึกซึ้งลงไปในจิตใจตนเอง ภาพนี้เป็นภาพที่ฉันถ่ายไว้หลายปีมาแล้ว เป็นการเดินทางพาลูกท่องเที่ยวเขาใหญ่ทริปหนึ่ง ฉันเลือกไปเที่ยววันธรรมดา รีสอร์ตที่จองไป เป็นรีสอร์ตเชิงเขาใหญ่ที่มีอาณาบริเวณกว้างขวางสุดลูกหูลูกตา ฉันเห็นมีครอบครัวฉันครอบครัวเดียวที่เข้าพัก รู้สึกว่าเป็นบรรยากาศแปลกประหลาดที่เราได้เป็นเจ้าของสถานที่แต่เพียงผู้เดียว ฉันชอบภาพถ่ายภาพนี้ ชอบเปิดขึ้นมาดูบ่อยๆ ฉันรับรู้ได้ถึงความรู้สึกงดงามและมีเรื่องราวในภาพถ่าย

ลมพัดผ่านดาว – เพลงสายลมหน้าต่างสายลม (ว.วินิจฉัยกุล)

#การเขียนรีวิวหนังสือ #ลมพัดผ่านดาว #เพลงสายลมหน้าต่างสายลม โดย ว.วินิจฉัยกุล เรื่องราวความรักความสัมพันธ์ของหญิงสาวกับชายหนุ่มสองคน ดารชา หญิงสาววัยทำงานที่มีความมั่นคงในชีวิต มีงานประจำเป็นหลักแหล่ง มีบ้าน มีครอบครัว ใช้ชีวิตอยู่ในกรอบกลับมาหลงรักวายุ ชายหนุ่มที่อ่อนวัยกว่าดารชาถึงเจ็ดปี ทรงวัชร์ ชายหนุ่มอีกคน เป็นชายหนุ่มสมบูรณ์แบบในอุดมคติ ทั้งบุคลิกหน้าตา ฐานะทางสังคม หน้าที่การงาน เป็นชายหนุ่มที่ดารชาแอบหลงรักมาตลอดตั้งแต่วัยสาว แต่เมื่อดารชามาพบกับวายุ ชายหนุ่มรุ่นน้องที่แตกต่างจากแบบแผนทั่วไปในสังคม วายุเรียนไม่จบมหาวิทยาลัย ใช้ชีวิตอิสระ ไม่วางแผนอนาคต

ระหว่างทางรัก

#เขียนพรรณนา #ระหว่างทางรัก ••• ระหว่างทางแห่งรัก ในยามพายุอารมณ์โหมกระหน่ำ ความโกรธความเกลียดเข้าบดบัง ความชังเข้าครอบงำจิตใจ บางทีฉันไม่อาจพูดได้ทุกเรื่อง มิอาจเอื้อนเอ่ยบางสิ่งที่อยากพูด ฉันนั้นเพียงรู้สึกได้ แต่กลับพูดไม่ได้ ฉันกลัวเธอจะเสียใจหม่นหมอง จากคำพูดของฉันที่ไม่ตรอง จึงจำต้องกล้ำกลืน.. เก็บคำพูดร้ายร้ายไว้ในใจ แล้วบ่มเพาะมันไว้ในใจลึก ปล่อยให้มันเป็นแผลจนกลัดหนอง หัวใจฉันร้องไห้น้ำตานอง ตรอมตรมเพราะรักมากเกินไป เธอว่าฉันทำถูกหรือไม่ หรือฉันควรพูดออกไปดีกว่าไหม ความโกรธคั่งค้างในจิตใจ จะได้ผ่อนคลายแล้วลืมเลือน หรือเธอว่าฉันควรเก็บมันไว้ เพื่อดวงใจที่ยังรักไม่มีหาย

เช้าวันใหม่

เช้าวันใหม่ ชีวิตเริ่มวันใหม่ทุกวัน เดินทางไปในทางเดิมที่เคยเดิน พบเจอกลุ่มคนเดิมที่เคยเจอ หรือบางวันอาจได้เจอคนแปลกใหม่ ให้หัวใจได้ตื่นเต้นบ้าง บางวันอาจสุข บางวันอาจเงียบเหงา บางวันกลับเฉยๆ ไม่มีดีมีร้าย แต่บางวันอาจทุกข์ใจมากๆ และทำได้เพียงเก็บไว้ในใจเฉยๆ แล้วปล่อยให้มันผ่านไป เพราะว่า เมื่อหมดวัน ฉันจะทิ้งมันไป ไม่ว่าจะร้ายหรือดี ถือเป็นเพียงบทเรียนรู้แห่งชีวิต และฉันพร้อมเสมอ รอคอยเช้าวันใหม่ วันที่ยังมีความหวังเสมอ และยินดีเผชิญหน้ากับสิ่งใหม่ ไม่ว่าดีหรือร้าย ยินดีต้อนรับวันใหม่ ฉันจะยิ้มให้เธอทุกวันอย่างมีความหวัง

เมื่อวันเวลาในชีวิตเหลือน้อยลง

เคยลองคิดเล่นๆ หากพรุ่งนี้เราไม่ลืมตาตื่น คนข้างหลังจะเป็นอย่างไร จะอยู่ได้ไหม จะเศร้ามากไหม หรือดีใจที่เราไม่อยู่เสียได้ บางทีอาจสาปส่งเรา ที่ทิ้งภาระมากมายให้สานต่อแก้ไข หรือบางที อาจไม่รู้สึกใดใดเลย เหมือนเราเป็นอากาศธาตุ ที่พัดผ่านมาและผ่านไป เป็นเพียงวันเวลาที่เคลื่อนผ่าน วันแล้ววันเล่า แค่เปลี่ยนหน้าปฏิทิน แต่เมื่อย้อนกลับมาที่ตัวเรา คิดกลับอีกด้าน หากในวันที่ไม่มีเขา เราจะเดินไปข้างหน้าอย่างไร เราอาจเศร้าใจอย่างที่สุด แต่เราคิดว่าเราเดินต่อไปได้ แต่ลึกไปในใจ เราคงระลึกถึงเธอวันละสามเวลา เมื่อคิดได้ดังนี้ เราจึงรู้สึกใจหาย

ความสุขง่ายๆ

ความสุขคืออะไร คือการยังมีชีวิตอยู่ คือการได้รักใครบางคน คือการได้เป็นที่รักของใครบางคน หรือเพียงได้นั่งอ่านหนังสือเงียบๆ ก็เป็นความสุขแล้ว ความสุขของคนแต่ละคน ไม่มีวันเหมือนกัน ฉันมีแบบหนึ่ง เธอมีแบบหนึ่ง แต่ความสุขของฉัน คือการมีเธอนั่งข้างๆ ทำสิ่งที่เธอชอบ ฉันก็ทำสิ่งที่ฉันชอบ เราต่างมีกันและกัน ในวันที่ความสุขของเราไม่เหมือนกัน แต่เรามีกันและกัน แค่นี้เอง

1 2 3 5